Sakla Çocuk
- Hatice Tuğba Berk
- 11 Eki 2020 - 14:00
- 1 dk okuma süresi
- -
- 10
Bizimki dört duvar arası yalnızlığı çocuk!
Kuytu köşe karanlığı,
Gün ışığı sızmayan bir tenha,
Zalim dolu insan topluluğunda.
Ayaklarda pranga, yol meçhul.
Kanatlar viran iken uçmayı düşlemek boşa.
Varış yolları hep çıkmaz sokak,
Varamayış ise kaybolmaya sebep.
Düşlemek boşa.
İnanmak boşa.
Seni yaralayan yolda direniş boşa.
Haykırmak boşa, sağırlar arasında.
Bir bakış boşa, âmâ karşısında.
Bin kelam boşa, cahil karşısında.
Ve bir sevgi tohumu boşa, aslı arkasında saklanana.
Belki bir uğruna, belki bin
Yaz çocuk, yazamayana yaz.
Anlat defalarca anlamayana.
Dur çocuk anlatma!
Biliyoruz ikimiz de anlaşılmayacağını.
Sen yaz, onlar anlamasa kalem yadırgamaz.
Kağıt küsmez sana çocuk!
Sen küsme kendine, kalemi küstürme.
İç dünyana yönel çocuk!
İsterim ki itilmeden dön.
Kırılmadan, usanmadan
Gözlerin kızarmadan.
Boğazına düğüm olmadan her şey dön.
Sus çocuk!
Sana sorulmayana karşılık verme.
Yanında olmayanın, yanında olma.
Seni küçük göreni gözünde yüceltme.
Durma çocuk hadi içine git.
Git, izin verme kimsenin gelmesine.
Kendini, kendine sakla çocuk!
Verme ellere hislerini.
Verme benliğini duygusuzlara.
Kendini kendine sakla çocuk!
Etiketler
Yazar Hakkında
Hatice Tuğba Berk
Okur, yazar.
Yorumlar