Öylesine...

Öylesine yazıyorum yüreğimdekileri. Güya kendimce anlamlar yüklüyorum, sözde bu yazılanların gün gelip bana ait olduğunu düşündüğüm bir gönül tarafından okunacağının zannı ile hayaller kuruyorum.

Dedim ya; yazıyorum, öylesine yaşıyorum.

Şu dünya halinin ne olacağı belli değil. Bir bakıyorsun tebessüm ile çevrendekileri merhabalarken, güzel yürekli insanları selamlarken bir anda yok oluyor tüm güzellikler. Öylesine baka kalıyorsun olup bitenlere. Anlam veremiyorsun çoğu zaman başından geçen eylemlere ya da tanık olduğun kötülüklere. İçin için dökülen yağmurlarda ıslatıyorsun yüreğini. Derin sessizliğin ardına saklıyorsun olanları ve olması muhtemel olacakları. Kaçıyorsun insanlardan, uzaklaşıyorsun kendince kararmış sinelerden. Oysa nereye gidersen git, unutuyorsun kendinin de bir insan olduğunu, unutuyorsun aradığını, kendi içinde saklı olduğunu…

Uzundur aşka giden yollar,
Neyi nasıl isteyeceğini bilmelisin,
Umutlar tükense de hep ilerleyeceksin.
Taşınmaz dertler yükleneceksin,
Mahalle arasındaki daracık sokaklardan gececeksin,
Anlayacaksın bir gün dünyaya geliş sebebini…

Kağıtlar arasına saklıyorum yüreğimin kıyısına vuran sensizlikleri. Öylesine  susuyorum nedensizce. Hiçbir sebebim yokken dalıyorum uzaklara. Gittiğim uzaklardan geri getirebilene aşk olsun, aşkın en güzeli olsun. Lakin çoğu zaman hep uzaklarda bir yanım. Yüreğime düşen vuslatın açısı duyulmaz artık?Öylesine işte benimkisi. Sözde anlatıyorum kendimi, sanki çok iyi biliyormuşum gibi ne istediğimi. Neyi nasıl isteyeceğimi bilmeden nasıl bir bütün oluyor bu yazılanlar? İşte sana bir muamma daha…

Dedim ya; benimkisi öylesine bir şey.

Yazılacak kelimeler ile anlatılacak o kadar çok şey var ki, öylesine yazıyorum ben. Öylesine anlatıyorum, öylesine ilmik ilmik dokuyorum beyaz gelinliğini giymiş satırlara. Hayali bir sevgili ile eğleşiyorum kelimelerle. Bazen kavga ediyoruz sebepsizce ve öylesine seviyoruz birbirimizi. Aşka düşüyoruz, kaldırabilene aşk osun. Birlikte hayal kuruyoruz, genelde ben anlatan taraf oluyorum, o ise hep susan taraf. Hayal kurmak güzel şey be kardeşim. İnsan bir de öylesine kurunca tadından yenmiyor.

Burcu burcu kokuyorsun sevgili

Ellerin ne kadar da güzel

Nasılda güzelsin öyle

Aklım bölündü, bir yanı sende.

Şöyle bir gelsen diyorum gönül haneme

Kurul yüreğimin orta yerine

Öylesine geçti onca zaman. Ne de çabuk geçti günler, aylar, yıllar. Mahallenin kötü çocuklarından, annemin ardına saklanışım daha dün gibiydi. Daha dündü çocukluğum, bugün ise yorgunum. Çocukça hayallerimin yerini, hayatın gerçekleri aldı. Kızgın mıyım? Bilakis mutluyum. Artık biliyorum ne istdeğimi, neyi düşlemem gerektiğini. Ben biliyorum artık dünyaya geliş sebebimi. Ne mutlu bana değil mi?

Dedim ya; bu yazılanlar öylesine değildi…