Zühre Yıldızı

Zühre Yıldızı geceye sırılsıklam aşık olmuş. Günlerden bir gün halini açmış ve:

"Ne olur izin ver, seni seveyim" demiş.

Oysa gece, Dolunay'a sevdalıymış.

Demiş ki Zühre Yıldızına:

"Ben, nur yüzlü bir güzele âşık oldum. Sen benden vazgeç, sana gönlüm kapalı."

Bu sözü işittiği andan sonra;

Zühre'nin güzeller güzeli yüzü sararmış solmuş,

Ağlamaktan gözleri görmez olmuş.

Ama ömrü boyunca

Geceyi sevmekten vazgeçmemiş.

Her sabah sevdiceği aklına geldiğinde için için yanar,

Aşkının pırıltısıyla daha da parlarmış.

O yüzden Zühre'ye kimileri Sabah Yıldızı kimileri ise Akşam Yıldızı dermiş.

Zühre Yıldızı gündüzün akşama doğru ilerleyen vakitlerinde henüz hava aydınlık iken ışıldamaya başlar.

Gün perdesini kapattığında ise öyle bir ihtişamla parlar ki, ona bakıp da karanlıkları göremezsiniz.

Öylesine sadıktır ki hep aynı yerden gülümser.

Daima oradadır.

Bekler, bekler...