Yürüyorum Anne!

Yuvasının titrek beyaz ışığında tükenen kadın;

Annem.

Kim bağladı saçına ak telleri?

Buğday tarlalarında bıraktığın çocukluğun bana benzer miydi?

Anlat biraz.

Kırık bahçe kapılarından içeriye süzülürken hayat telaşesi,

Nasıl böylesine çocuk yürekle sevebildin bizi?

Dinle! Ayakları cennet vaat edenim

Yaradanın nuruyla inmiş melekler kadar,

Günahsız ve bembeyazım.

Kardelenim.

Kar altından naifçe büyüyeceğim.

Bir yaz gününde,

Çınar gölgesi serinliği kucağın.

Nereye dönersem döneyim

Oraya yürüyeceğim!

-'solmasına razı olmayacağım çiçekleri sularcasına; daim bir his ile, içimden geldiği gibi,öylece'