Yaşam Rehberleri: Çocuklar
- Fatma Aydemir
- 18 Haz 2017 - 12:31
- 1 dk okuma süresi
- -
- 0
Yaşamın, dünyanın bir yüreği vardır. Adı çocuk.Sizin düşleriniz ölür, yüreğiniz katılaşır, düşünceleriniz kirlenir. Lakin bir çocuk hep temiz, saf ve arı kalır. Bir yetişkinin gözlerinde karanlıklar vardır. Bu yüzdendir ki o gözlerin derinine inip bakamazsınız. Bakar bakar çekersiniz gözlerinizi. Peki bir çocuğun gözlerine gerçekten baktık mı? Bir çocuğun gözlerine bakmak kitap okumak gibidir. Farklı farklı ufuklar açar size. O gözler o kadar aydınlık ve derindir ki o derinliklerde yıldızlar toplar koklarsınız. Ay’a doğru yürüyüşler yaparsınız. Bazen gelincik tarlasındaki çınar ağacının gölgesinde oturmuş en güzel melodileri dinlersiniz. Yaşam şevkinizi ve heyecanınızı yeniden bulursunuz. Yine çocuk gülüşü, küçük bir kız çocuğunun beyaz çorap üzerine giyindiği kırmızı pabuçlar kadar renkli ve canlıdır. Ey çocuk bir gelincik tarlası, kırmızı bir pabuçsun! Her türlü iddiasına varım ki bir çocuk, bir yetişkinden daha yetenekli, daha beceriklidir. İnsan, elindeki ile mutlu olmayı beceremeyip somurturken çocuk elindeki her türlü materyali tüm hayal gücüyle bir oyuncağa dönüştürüp gülümseyebilir. Üstelik tüm samimiyeti ve içtenliğiyle…
Bir yerlere gelmiş insanları örnek aldığımız kadar bazen de bir çocuğun izinden gidebilsek…
Bize kılavuzluk edecek içimizdeki çocuk ölmüş ise, nice yaşayan bir çocuğun yolundan gitmek kadar insanlık adına yapılabilecek güzel ne olabilir?
Yorumlar