Uykularıma Tercümansın
- Abdullah Kurt
- 22 Eyl 2018 - 08:17
- 1 dk okuma süresi
- -
- 0
Gökyüzünün mavi entarisine toz bulanmış misali irili ufaklı siyah ve gri bulutlar… Mutlu mudur koyu mavisinde gün? Gecenin dem vurduğu anlarda yıldızlar semaya tek tek kondurulmuş bronşlar kuş deseninde. Aldığımız derin nefesin ardından yüz yüze geldiğimiz o an gökyüzüyle, nefesin boğazında düğümlenir. Yutkunmak, bir damla gözyaşı eşliğinde… Ufuktan görünen gri bulutlar yanaşır şehre. Geldikçe koyulaşır, şehir hüzne teslim olur. El ayak çekilir sokaklardan. Gündüz mavisine irili ufaklı konan siyah ve gri tozlar… Yüreğimin mavi entarisidir sevda. Gri yalnızlıklar, siyah ayrılıklar… Duygularıma tercüman olur gökyüzü.
Karanlık çökünce düşen serinlik… Serinlikte boynunu içine çekmiş üveyikler evlerin damlarında… Ağır bir uğultu geceyi inleten sessiz haykırışıdır rüzgarda titreyen tüyleri. En ufak bir seda uyandırır. Sabahın en tezinde açılır kanatlar. Üşür mü gece bilinmez, sabah ayazında titrer mi ince teni anlaşılmaz. En tenhaya kurulur. Büker boynunu yarı uykulu yarı uykusuz; uyur mu bilinmez. Sen kanadı siyah güvercin, uykularıma tercümansın.
Yorumlar