Şiir
insan
çocuk
Umut
Dünya
Soykırım
Katliam
srebrenitsa
Umut Küçücük Avuçlarda Kaldı
- Yıldız Güngör
- 12 Tem 2020 - 14:18
- 1 dk okuma süresi
- -
- 0
Kuş seslerine bomba sesleri karıştı.
Hepsi uçuştu yeryüzünden gökyüzüne.
Güneş ağladı, bulutlar ağladı, ağaçlar ağladı...
Gündüz, geceye bulandı.
Yeşili, kan; maviyi, toz bulutu kapladı.
Mevsim durdu, saatler durdu.
Bir çığlığın yerini bir kurşun aldı.
Gözyaşları kirpiklerde asılı kaldı.
İnsanlar öldü, çocuklar öldü.
Mevsimsiz açan çiçekler öldü.
Beyaz, siyaha döndü.
Ilık bir rüzgar esti.
Rüzgâr, annemin kokusunu getirdi.
O vakit şakağımdan süzüldü kan.
Gözyaşlarımla birleşti.
Gözlerim annemi aradı.
Annemin yüzü, kurşunun kanına boyandı.
Toprak utandı.
Dünya utanmadı.
Yorumlar