Ümmetiz Biz Kardeşim...

“Hay” kapısıyla “Hu” kapısı arasında dirilip dirilip her nefes hakkı analım. Dua dua tutunup ötelere, perdelerinin koyu renginden kurtaralım ruhu. Hasret çekerken öz diyarımıza, bir zikir meclisinde dinleyelim huzuru.

Huzur özlemi sardı yine derinimden yüreğimi. Yürek kaplarmış alemi. Zahirim ve batınım hüzün derdestcisi. Kelimeler kaldırmaz oldu ahvalin ağırlığını. Sözü yormaz eğer sukût edersek, dingin çıkarmış kelimeler. Öyle demiş arifler.

Benimkisi direnme meselesi. Kendime bir şeyler işittirme gayesi. Ee kelâm kalemsiz, kalem muhatapsız olmazmış kardeşim. Kardeşim diyorum. إنما المؤمنين إخوة ayeti çınlıyor kulaklarımda.

Artık uyansak ya her ne şeylerle uyuttularsa bizi. Her neyle uyuduysak. Nelerle kandırdılarsa bizi, her neye kandıysak. Gafletin sisi dağılsın “Tevhid Güneşi”yle. Hep birlikte yekten seslenelim birbirimize “Kardeşim” diye.

Bir ismimiz var bizim “Ümmet”. Ümmet olmanın hakkını verelim. Hür diyarların ufuklarında gezelim. Ahiretin sabahına bir kutlu müjdeyle erelim.

Nefis susmuyor. Şeytanlar durmuyor kardeşim. Zulüm bitmiyor , feryatlar dinmiyor. Ümmetin diyarları mazlum ve mahzun.

Zikir fikre inmiyor. Fikir gönle yerleşmiyor. Hakkın , hakikatin tefekküründen ve adaletin, hakkaniyetin gayretinden ıssız zaman hayra akmıyor.

Önce hakkın yanında saf tutup savaşmayı, sonra nefislerimizle mücahadeyi ,derken birbirimizle selâmı velhasıl topyekün Ümmet olmayı terk ettik. Ama şimdi bir dirilişin eşiğindeyiz.

Hakkı hak tutup devirip batılları, ceddimiz gibi Zalimin zulmüne Sille vurup, Zaferler kazanacağız inşallah, tutup kaldıracağız Sancağı Şerifi. Sahipsiz komayacağız ümmeti.

Acılar, ızdıraplar, dertler sımsıkı sarılınca nurlu istikamete geçecek. Ömrü Allah için yaşayınca, Rasulüllahın (s.a.v) yolunda, Allah için sevince birbirimizi , Allah için tutunca birbirimizin elinden, muştular bize tebessüm edecek.

Gayret bizden Zafer Allah’dan.

Ümmete ve gayrete dua ile Kardeşim.