Üç Günlük Dünya Dedikleri
- Şeyma Nur Gülaçar
- 18 Ağu 2018 - 12:10
- 1 dk okuma süresi
- -
- 0
Dünya öyle bir yer ki herkes hakkında söz söyleyebiliyor. Kimi yalan dünya diyor, kimi ayrılmak istemeyecek kadar seviyor. Mesela Erdem Beyazıt onu çoğu zaman hüzün makamında olan bir şarkıya benzetiyor. Bu, belki de en sevdiğim benzetmedir. Aslında bana en doğru gelen de budur. Dünya üç gün ise bunun ikisi dert ve sıkıntıdır.
İnsanlardan bir kısmı vardır ki onlar dünyaya ait değildir. Dünya onlara dar gelir. O hüzünlü günlerde insan olmanın gereği olarak hüzünlenirler.
Hüzünleri gözlerini yaşartır. Öyle anlar gelir ki hiç düşünmedikleri şeyleri düşünürler. Nefes alamaz, boğulurlar.
Tam o anda kalplerine güzel bir ses şöyle fısıldar: Sen, buraya ait değilsin. Unutma!
O, bu dünyaya ait olmayan kişinin kalbi ferahlamaya başlar. Açar, onu hiç yalnız bırakmayana sığınır. O’na secde eder, esenlik bulur. Üçüncü günün mutlaka geleceğine bir kez daha iman eder, inanır. Onu hiç ama hiç bırakmayacak olan Allah’ın planını henüz görmemiştir belki de ya da Allah’ın ona ne tür hayırlar hazırladığını, üçüncü güne neler sakladığını bilmiyordur.
Üçüncü gün elbet bir gün gelecektir. Sıkıntılardan sonra hayırlar mutlaka gelecektir. “O” öyle bir yaratıcı ki kulu üzülüp yalnız hissetmesin diye ayet indirir: “Üzülme, Allah bizimle!”
Yorumlar