Susma
- Fadime Çetinkaya
- 21 Eki 2017 - 09:30
- 1 dk okuma süresi
- -
- 0
…
Konuş yüreğim, susma artık. Bak seni dinliyorum, dök içindekileri. Dök taşana kadar, varsın taşsın! Enginler kadar geniş yüreğim. Ama sen susma! Sen susarsan, karanlıklar çöker aydınlık dünyama. Sen susarsan, ördüğüm bütün duvarlar üzerime yıkılır da kalırım altında. Alıp, verdiğim bir nefesti, o da benim olmayan. Şimdi sen susarsan, bir solukluk nefesim kalır senden geriye. Sen susma diye bak buradayım…
Benzersiz bir manzaranın karşısında istişare ediyorum bir sen, bir ben, bir de bu üzerine bulut çökmüş dağlar. Onlar da tıpkı senin gibi sessiz, senin gibi yalnız ağlar.
Sen dök içini dağlara, saklar onlar vermez kimseye, yıkılsa da dünya.
Bir kara bulutlar duyar belki. Varsın duysun! Birlikte ağlar, birlikte çağlarsın.
Yeter ki sen susma!
Senin sustuğun gün içimdeki insanlığın öldüğü gündür unutma!..
Senin rahat olduğun her gün ise benim zenginliğim.
Senin sesinle beni baş başa bırakana şükürler olsun…
Senin sızın bana dost, bana umut ve bana yâr olsun…
Etiketler
Yazar Hakkında
Fadime Çetinkaya
Okumak zaman ister, yazmak ise dolu bir yürek... Ben ise okudukça yazanlardanım...
Yorumlar