Şiir
şiir
ölüm
üveyik
Sensiz Üveyikler
- Abdullah Kurt
- 22 Ara 2018 - 13:38
- 1 dk okuma süresi
- -
- 0
Yılın son pazarlarından bir pazar,
İn, cin uykuda, yok kanat sesleri.
Şu deniz mavisi manzara geceye esir.
Biz balkon pervazlarında üşümekle meşgul.
Sayarak eksilttiğimiz yıllar,
Eskidiğimizdendir yavaş yavaş.
Her gün ölüme ramak.
Ey sevdalım ölüme bak,
Düşme aşkın çukuruna.
Ey sevdasız önüne bak.
Üşür mü üveyiklerin ayakları?
Soğuk mu damlar?
Çok sessiz, sensiz.
Sen neredeysen orada üveyikler.
Yorumlar