Sayha

Bir doludizgin yol aldığımız evrende,
Kaderin birleştirdiği tek nokta vardı.

Hengame ile yaşadığım her anın ötesinde,
İlmek ilmek düğümlenmiş ağlar vardı.

Mutedil duygulara tutsak, zamanı dinleyince, Evvelden ahire uzanan o nurlu el vardı.

Yürek cihadıma bakıp soluksuz kalınca,
Huzurdan bana esen erinç bir yel vardı.

Mabetlerin eşiğinde, yüreğime kulak verince,

Benden fezaya uzanan bir kutsal yol vardı.

Şiir benim yuvam..