Saçlarını Kestirmişsin Ey Yâr

Saçlarını kestirmişsin Ey Yâr göremedim bugün..

Taptaze saçların seninmiş, duydum ..

Solmazimiş meğerse gördüm, senden sana seni sevdim.

Saçlarını kestirmişsin ey yâr bugün göremedim ..

Yağmur katresi misali çiseledin, ömrünü ömrümle mesh ettin.

Yaşlı gözlerimle adımlarını ezberledim.

Saçlarını kestirmişsin ey yâr bugün göremedim ..

Baharın sessiz geceleri gibi seni sevdim,

Rüzgarın okşar hali üzere yüreğime estin

İncecik yaprağın hışırtısı gibi bir nefestin..

Saçlarını kestirmişsin ey yâr bugün göremedim.

Görmeden evvel seni, hazan gibi serzenişliydim

Gülmekten azade bir haldeydim

Yakar, sonrada yanar bir mevsimin ta kendisiydim

Saçlarını kestirmişsin ey yâr, bugün göremedim ..

Hayat, nefes, yaşamak, koşmak oynamak bilmedim

Dağlarıma bakıp iç çekerdim

Değişik mi değişik karmaşık hallere büründüm

Saçlarını kestirmişsin ey yâr bugün göremedim

Varınca evime gece, yanımda kimseyi bulamadım

Uyumuş herkesler, ışıklarım sönmüş, yapayalnızdım.

Gel ne çare ki hayattayken ölürdüm

Saçlarını kestirmişsin ey yâr bugün göremedim

Günbegün hepsinden kederlerinden koparak geldin

Seni gördüm, seni yaşadım yaşamak nedir bildim

Duyunca saçlarını kalbim nasıl çarpar bilemezdin

Saçlarını kestirmişsin ey yâr bugün göremedim..

Şimdi sanadır bu serzenişim ey nazlı sevgilim

Yaşat beni yüreğinde varlığında yaran çiçeğim

Olayım sana şu hayatta yoldaşın, hep yollarındayım

Hassaten bugün saçlarına kurban olayım ...