Şiir

Sabahın Tüyler Ürperten Soğukluğu

  • 1 dk okuma süresi
  • -
  • 4
Sabahın Tüyler Ürperten Soğukluğu

Sabahın tüyler ürperten soğukluğu işledi kemiğime 
Geziyorum yollarda yanarım çaresizliğime 
Bir yalnızlık ancak bu kadar işler bir bedene 
Her şeye inat yaşıyorum yine de 
Bu soğuklar işlemez seven kalbime


Doğudan doğan güneş, aşar ufku
Kesip attım seni kalbimden kuşku
Ruhum kırık kanatlı bir kuştu 
İçimden uçup pencerene kondu
Seni sayıklayarak yattığım dün gece sondu Kollarımda açan güller soldu
Ellerimi yüreğimin ortasına koydum 

Seni sevmek sığar mı bir asra
Felek gül tenini pamuklara sarsa
Yaşıyoruz hasbelkader 
Bahtımız, ne çıkarsa şansımıza
Elem keder yükü var sırtımda
Seni hapsediyorum geçmişe

Ben bugün ile yaşıyorum
Sen artık bir hatırasın
Duvarlara kazıyorum 
Yolumu kesmesin hiç boş umutlar
Güneşimi kapatmasın hiç kara bulutlar

Etiketler
sabah Gece lirik Sevda Ayrılık son

Yazar Hakkında

Mehmet Can ÇAPAR

Dünyadaki tek varlığı yazdığı şiirler olan bir zenginim 

Yorumlar

  • 4 Yorum
Ziyaretçi olarak yorum yapıyorsun, dilersen Giriş yap