Şiir

Ramak Kala

  • 1 dk okuma süresi
  • -
  • 0
Ramak Kala

Bir ikindi vaktinde

Günü sükûtla eritmiş de

Dinlenirken evimin bahçesinde

Tam huzura ramak kala

Kederleniyorum



Hepsi mutlu geçen günleri

Göğsümde suyu uyutur gibi

Ninnilerle elerken, ipeğimsi

Tam sevince ramak kala

Hüzünleniyorum



Dolu dizgin çarpan kalbimi

Kulağımdan eksilmeyen sesini

Hissetmişken ruhumda nefesini

Tam aşka ramak kala

Yitiriyorum



Çözmüşken tüm sırrı gizemi

Ayırmışken kötü ile iyiyi

Söndürmüşken dert ateşini

Tam yaşama ramak kala

Ölüyorum...





Etiketler
edebiyat Huzur keder Aşk ölüm

Yazar Hakkında

Yorumlar

  • 0 Yorum
Ziyaretçi olarak yorum yapıyorsun, dilersen Giriş yap