Pasaklı Övgü

Muhammed Balaban
23 May 2021 - 17:10

1 dk okuma süresi
-
0

ölü ruhlar
kuruyan deniz
ve kararmış güneş
ellerinde insanların ve evlerinde yaprakları küflü kitaplar
bir cümlesini hazmedemez mi insan
bu kadar mı kilitli dimağlar?

***

beyinler olayları idrak edemiyor
olaylar çıkmış zıvanadan
düzen çarkı bozuk fabrika
düzen varoşta bir yağma

***

varoşta bir ihtiyar
rutine bağlamış gününü
eksik etmiyor ağzından küfrünü
güftesi pasaklı bir övgü
sigaradan sararmış pala bıyığı
kafa tutuyor her cümlesi
bu yamalı kumpasa bayağı

***

terazisi bozulmuş köşebaşındaki manavın
tunçtan bir levha iliştirmiş sol kefeye
paklanırım sanıyor sarılınca kefene
kör bir dilenci çökmüş
çöp konteynırı dibine
telefonu son model
oğlu aramış mazotu bitmiş cipinin
oysa şişkinmiş banka hesapları dilencinin

***

keyif çatıyor bir göbekli
tripleks villası
dayanırmış
dokuz şiddetinde zelzeleye
oysa dün beş buçukla yıkılmıştı
diktiği apartman riski yüksek beldeye

***

bir bebek eller üstünde sedyede
anne diyebiliyor sadece... anne!
müteahhit içiyor kahvesini keyfince
bu vicdanın kuytularda zaptıdır
bu hangi anaforun zıddıdır?

***

çetrefillli bir yola düşmüş seyyah
ne yana baksa kişisel çöküntü
buğzeden üç beş yürek sadece… eyvah eyvah!
daha gitmem dedi yolu
belli ki dahası kapital döküntü