Ölmeyen Zihniyet

Bu korkunç olaylardan beri düşünüyorum, uğraşıyorum ne söylesem, ne yazsam, cümleye nasıl başlasam diye. Olmuyor kelimeler bile cümle kurmaktan utanır oldu. Dünyanın en korkunç ve ölmeyen şeyi, canilere en çok hizmet eden zihniyet nedir deseler hiç kuşkusuz "CAHİLİYE" derim. Ölmüyor, bitmiyor, tükenmiyor. Virüs gibi her çağa bulaşıyor, yayılıyor.. Binlerce yıl, asırlar önce vardı hala diriliğini koruyor. Eskiden kız çocuklarını diri diri toprağa gömer bunu da yine “kötü yola düşmesin” adı altında namus bekçiliği yapılırdı. Şimdi ise tecavüze uğruyor, şiddete maruz kalıyor, öldürülüyor, yaşama hakkı yine namus bekçiliği yapan namussuzlar tarafından elinden alınıyor. İnsanlığın katili bu zihniyet ölmediği sürece hiçbir şey değişmeyecek, aksi takdirde güçlenerek devam edecektir. Şiddet, nefret almış başını gidiyor. Artık insanlar evlenmeye nasıl cesaret edecekler merak ediyorum. Ve evlenme işinin içinde ayrılmanın da olabileceği, bunun cinnetlik bir durum olmadığı iyice anlatılmalı. İnsanlar ayrılmayı canı ile ödüyorsa demek ki toplumda can alınarak halledilen işler var demektir. Şiddet dilinin, kin ve nefretin sonucunda ortaya hak olarak çıkan insanları öldürme meşruiyetinin sorgulanması lazım. Gerçeklerden kaçan şımarıklık sosyolojisinin bozuk kişilikli tiplerde ortaya çıkardığı reflekstir bu. Sadece kadına şiddet değil; şu anda içtiğimiz suda bile şiddet var. Gündelik yaşamda, ilişkilerimizde, siyasette, konuşma dilinde, deyim ve atasözlerimizde, medyamızda, haberlerimizde, alışverişimizde dahi şiddet eylemi hakim. Mesela “ya benimsin ya kara toprağın”, “ bu eve gelinlikle geldin kefeninle çıkarsın” ile yetişmiş bir toplum acilen kendine gelmeli. “Ayrıyken ahlaksız yaratık olan insanlar bir araya gelince namuslu kişiler olurlar.” Der Montesquieu. Kahlo “ Ahlak, namus deyince sadece kadından konuşan herkes ahlaksız ve namussuzdur.” Nietzsche ekler; “Kim ahlak ve namus şövelyeliği yapıyorsa bilin ki en namussuzu odur.” Söyleyeceklerim bu kadar.