Müslüman Cemaate Değil Cemiyete Adam Yetiştirir

Selamun aleyküm

Allah nasip ederse bugün babamın, Ali İmran süresi 103. Ayeti Olan “hep birlikte Allah’ın ipine sımsıkı sarılın parçalanıp bölünmeyin“ ayetinin tefsiri mesabesinde sayılan bir nasihatini kaleme almaya gayret sarf edeceğim. Zira akıl hocam olan babamın bu nasihati öylesine elzem öylesine ehemmiyetli öylesine kıymetli ki, bu nasihate cemaat müntesipleri ve liderleri kulak verse bir çok müşkül giderilir Allah’ın izni ile !

Öncelikle ayete dair çok kısa bir açıklama yapıp akabinde babamın nasihatini yazıp ikisini mezcederek sonuçlandırmanın yerinde olacağı kanaatindeyim.

Müfessirler buradaki “ip” kelimesini,efendimiz döneminden gelen rivayetler ışığında, Kuranı Kerim olarak yani “İSLAM” olarak tefsir etmişlerdir Burada ayetin Arapçasında “ و اعتصموا بحبل الله جميعا و لا تفرقوا ” buyrulur !

Cemian demek CEMAAT olun demektir !

Cemaat olmak ise, ırk,mezhep, menhec ayrımı göstermeksizin her beraber olmak, bir binanın tuğlaları gibi, bir vücudun azaları gibi olmaktır.

Cemaat olmak demek kendisinin yolundan gitmese de “Rabbim Allah, rehberim Rasulullah, meşalem Kuran’ı Kerim” diyen herkesi kucaklayabilmek, kardeş görmek ve onun iyiliğini en az kendi iyiliğini istediğin kadar isteyebilmektir. Hatta onun iyiliğini istemediği için iman etmiş sayılmayıp, iman etmeden de cennete girememektir. [Buhârî, İmân 7; Müslim, İmân 71, 72; Tirmizî, Kıyâme 59; Nesâî, İmân, 19, 33.] cemaat olmak !

Allah’ın yolunda bir binanın tuğlaları gibi saf saf olup(Saff-4) gerekirse tuğla tuğla hasar almak ama ana bina olan islam binasını zarardan ve zilletten korumaktır cemaat olmak.

Yalnız burada çok büyük bir zihin yanılsaması yaşanmaktadır ülkemizde!

Şöyle ki: cemaat olun kavramı menhecinden saptırılmakta ve bu ayet delil getirilerek yanlış uygulamalara delil zannedilmekte bu da cemaatlere ve cemaatin müntesiplerine cemaatçilik yaptırmaktadır!

Halbuki Allah (cc) mevzu bahis olan ayette kelimenin anlamına vurgu yaparak cemaat olun buyurmaktadır. Yani “hep beraber birlik içerisinde olun parça parça olmayın, bir ve beraber olarak ittihadı islamı tesis edin” buyurmaktadır!

Bu emir farzı Ayn’dır!

Yani bilaistisna bütün dünyadaki müslümanları bağlamaktadır!

Her müslüman cemaat olmak için, bir ve beraber olmak için, ittihadı islamı tesis etmek için çalışmak zorundadır!

Aksi halde günümüzdeki gibi her şahıs müntesibi olduğu cemaati hak görüp gayrısını batıl görme gafletine düşer de cemaatçilik yapar!

Cemaatler haktır muteberdir ve elzemdir ama bu cemaatler bütün müslümanları bir çatı altında toplama gayreti içerisinde iken yani ittihadı islamı tesis etme gayreti içerisinde iken muteberdir aksi halde “kraldan çok kralcı “ olma eylemi tahakkuk etmiş olacaktır  cemaatler ve müntesipleri cemaatçilik yaparak muteberliklerini kaybedeceklerdir ma’zallah!

Zira “cemaat” olmaktır farz olan “cemaatçi” olmak değil!

Zahid Kotku (Allah ona rahmeti ile muamele eylesin) der ki: Müslüman, Cemiyete adam yetiştirendir cemaate değil!

Bu söz gerçekten meseleyi özetler niteliktedir. Cemaat olmak, cemiyete adam yetiştirip cemiyeti islam terbiyesi ile yetiştirmek ve islamın emirlerine râm olmuş bir toplumu oluşturmak demektir. Kişiler bunu cemiyete değil de cemaatlerine uygularlarsa, cemaatçilik yapmış olup kavmiyetçilerden farksız bir duruma düşerler ve ayetin ruhuna ters bir adım atmış olurlar.

Babamın bu konudaki yönlendirmesini ve nasihatini ziyadesi ile önemseyip kaleme alma isteğimin sebebi de budur. Ayetin ruhuna ters düşmeyen adımlar atmak ve bu adımları fert olarak değil cemaat olarak atmak!

Meseleye ufak bir izahat getirdikten sonra nasihat kısmına geçebiliriz.

Babam ile bir gün hasbıhal ediyorduk. Sürekli beni karşısına alır nasihatler verir ve kişilik binama yeni yeni tuğlalar eklerdi ve hala da eklemeye devam etmektedir. Bir gün beni kütüphanesinin önünde otururken karşısına alıp kitap dolu bir atmosferde büyülenmiş iken şu nasihatleri verdi.

“Oğlum!

Hiç bir cemaate ait olma. Tek bir cemaate gidip ötekini kötüleme veya diğer cemaatleri ötekileştirme. Hayatını bir cemaatin gayelerini ihya etme adına harcama. Rabbim Allah diyen, rehberim rasulullah diyen, meşalem Kuran’ı Kerim diyen kim varsa bil ki o sendendir sen de ondansın. Onu ve ait olduğu cemaati kardeş bil. Hataları varsa ört ve düzeltebildiğin ölçüde düzelt ki zalimlerin diline düşmesinler. Doğrularını da al ve hayatında uygula. Her cemaatin iyilerini al ve kötülerim ört ki her cemaat ve müntesipleri de senden bir şeyler alsınlar, seni ötekileştirmesinler. Kalbinde kimseye, hele hele cemaatlere kin tutma!

Müslüman kardeşini hatalarına rağmen sev. Hatay’a düşman ol hata sahibine dost. Onu kurtarmak ve hatasını örtmek için ne yapman gerekiyorsa yap. Unutma sen hataları örtüp gizleyen settar (cc)’ın kulusun. Kuşatıcı bir perspektifin olsun. Müslümanların her kesimini kuşat ki hatalarını senin vesilen ile düzeltebilsinler. Sen onları ötekileştirirsen, onlar seni ötekileştirirse ve sizler birbirini ötekileştiren kimseler olursanız, kafirler hepinizi ötekileştirip dağınıklığınızı fırsat bilir ve gücü ellerine alarak size zulmederler. Bu yüzden tek bir cemaate ait olup sakın ha diğerlerini hata üzere görme gafleti ile ötekileştirme ki cemaat olmayı başarabilelim.”

(Üzerinden çok uzun yıllar geçti allahu alem eksik kalan olduysa da manen bu muhtevaya sahip bir nasihat almıştım.)

Ne kadar iç açıcı ve huzur dolu bir nasihat değil mi?

Ötekileştirme yok, hatayı ört pas etme gayreti var, iyiyi alma kötüyü izale etme çabası var, kuşatıcı bir perspektife sahip olma var, dağınıklık zilleti ile güçsüzleşme ihtimalinin utancından sakındırma ve birliğin kuşatıcı rahmet ikliminin huzur dolu kokusunun yürek ferahlatacağının müjdesi var ve daha bir çok hikmet var.

O zamanlar çok iyi anlamadığım ama islam ümmetinin zulüm ile işleyişini görmeye başlayıp idrak etmeye başladıkça her bir harfini çok iyi anladığım bu nasihate gerçekten insaf sahibi bir nazara sahip Müslüman kulak verse hayatında uygulama gayreti içerisine girer hemen. Savsaklamaz, ertelemez, sonraya bırakmaz.

Çünkü bizler bir çok şeyi unuttuğumuz gibi farz-ı ayn olan cemaat olma rahmetini de unuttuk ve o günden beri tabiri caiz ise anamız ağlıyor. Analarımız ağlıyor. Bağrımız kanıyor yüreğimiz yanıyor. Tenlerden canlar, gözlerimizin önünde alınıyor da dağınıklığımız yüzünden o kahrolası dağınıklığımız yüzünden bir şey yapamıyor, mücadele edemiyor ve müdahale edemiyoruz.

Ashabı kiram ittihadı islamı tesis ettiği için bir tek Müslüman kadına yapılan saldırıyı bütün yahudi kabileleri ödedi. Çünkü müslümanlar dağınık değil, birdi ve onlara “bir müslümana saldırırsan bundan bütün müslümanlar etkilenir ve etkilendikleri içinde size bedelini ödetirler” mesajını çok net verebildiler.

Lakin bugün sayıca çok fazla olmamıza rağmen yönetim, güç ve otorite olarak bir hiçiz! Ki efendimiz bir Hadis-i Şerif’lerinde şöyle buyururlar:

“Size çullanmak üzere, yabancı kavimlerin, tıpkı ‘sofraya çağrışan yiyiciler gibi’ birbirlerini çağıracakları zaman yakındır.” Orada bulunanlardan biri: “O gün sayıca azlığımızdan mı?” diye sordu: “Hayır,” buyurdular. “Bilakis o gün siz çoksunuz. Lakin sizler bir selin getirip yığdığı çer-çöpler gibi hiçbir ağırlığı olmayan çer-çöpler durumunda olacaksınız. Allah, düşmanlarınızın kalbinden size karşı korku duygusunu çıkaracak ve sizin kalplerinize zaafı atacak!” “Zaaf da nedir ey Allah’ın Resulü?” denildi. “Dünya sevgisi ve ölüm korkusu!” buyurdular. (Sevban, Hadis No: 4771-Buhari)

Tam da bugünü anlatan bir hadisi şerif değil mi?

Sayıca çoğuz. Paramız da var zengin olan Müslüman(!) beldeler var. Ama 1.5 milyonluk itraile karşı Kudüs’ü savunamıyoruz. Filistin’i müdafaa edemiyor Gazze’yi savunamıyoruz. Şam-ı Şerif’i zalimlerin elinden kurtaramıyoruz. Orta doğuda akan gölü durduramıyor, bir çare üretemiyoruz. Çünkü ağırlığımız yok. Çünkü su üzerindeki çer çöp gibiyiz. Çünkü dağınığız. Çünkü birlik halinde değiliz.

Bizler üzerimize farz olan cemaat olma kavramını kulak arkası ettiğimiz günden beri kan kaybediyoruz da farkında değiliz. Yitiğimiz “ittihad-ı islamın” da farkında değiliz.

Allah bizlere bir olma, beraber olma ve güçlü olma izzetini ikram etsin. Dağınıklığın zilletinden bizleri muhafaza etsin.

Kıymetli yol rehberim olan babamın nasihatine kulak vermeyi ve kuşatıcı bir perspektif kuşanmayı nasip eylesin.

Bizleri asil bir öfke ile öfkelendirsin. İntikamına memur eylesin.

Kanayan yaramızı durdursun ki ayağa kalkıp mazluma hısım zalime hasım olabilelim.

Ya rabbi, ne istiyorsan benden, onu istiyorum senden diyerek dua edip cemaat olmak için çalışan basiretli kimselerden eyle bizleri.

Allahümme amin.