Mukaddime

Kapısına kilit vurulmuş eski bir kütüphanedeki ahşap raflardaki tozlu mu tozlu kitaplardan biriyim ben…Beni tanımak için,okumak gerek. Oku diyorsam,öyle bildiğimiz okumak gibi değil ha!.. ‘İkra’ olan okumak…

Yüzlerce hatta binlerce yıldır varım ben… Birçok devlet, birçok insan, birçok savaş gördüm, birçok kez de tekerrür ettim kendi çapımda… Ki hala etmekteyim… Öğrenilmesi, ‘okunması’ çok zor olan biriyim ama üzgünüm, beni okumak zorundasınız! Yoksa hiçbir yere varamazsınız! Anlayacağınız, ben sizin geleceğinizim bir nevi…

Mesela bin yıl öncesi… Kim çıkar karşınıza? Dınınınım: Mete Han! Teoman! Attila! Kısaca Hun İmparatorluğu diyebilirsiniz… Sanırım korkusundan koca bir set, hatta uzaydan görülebilecek kadar koca bir set örülecek kadar güçlü biriyim. Aslında kendimi övmeyi pek sevmem ama bunları dile getirmeden kendimi tam olarak anlatamıyorum, mazur görün.

Bir de şeyim ben yahu… Hani şu 40 çeriyle Çin sarayını basan cesur yürekli kahraman. Öldüğü halde mağlup olmayan hani… Kürşad yahu! Kürşad… Kusura bakmayın, sanki yalnızca 94 yıllıkmış gibi anlatıldığımdan hayatımın bu evrelerine pek zaman kalmıyor… Ne yazık ki…

Alparslan’ım yahu ben, Alparslan! Destanlardan taşmışçasına bir kudretim var benim! Kaç kişi gelirlerse gelsinler, hepsiyle mücadele ederim evelallah! Onlara da derim: TOPUNUZ GELİN!

Kudüs’ü Haçlı’nın elinden kurtaran,felaha erdiren,esarete son verenim ben…Yani Selahaddin Eyyûbî…

Ben Kılıç Arslan’ım… Anadolu’yu binlerce Haçlı’ya mezar eden…

Ertuğrul’um,bir cihan devletinin temellerini atan… Ve Osman’ım, bir cihan devletini kuran…

Yıldırım’ım atamdan aldığım emaneti âtiye miras bırakan…

Fatih’im, tüm kuralları yıkan, karadan gemi yürüten, Ayasofya’yı hürriyetine kavuşturan…

Yavuz’um ben, bir Süleyman yetiştiren…

Ve Süleyman’ım ben… Yavuz’dan gelen… Kanuni’yim… Dünyayi tir tir titreten…

Çerkez Hasan’ım ben… Kürşad’ın torunu, Ömer Halisdemir’in atası…

Abdülhamid’im aynı zamanda ben… Yalnız kurt… Çakallara meydan okuyan… Çakallara tek başına meydan okuyan…

Vahdettin’im sonra…

Seyit Onbaşı’yım, Sütçü İmam’ım…

Nene Hatun’um, Hayme Ana’yım ben…

Ve Ömer’im, Yusuf’um, Ali’yim, Muhammed’im… Mehmed’im ben yani… Mehmed… Mehmetçik…

Ve Zeyneb’im, Fatıma’yım,Aişe’yim,Hatice’yim…

Elhamdülillah, Müslüman’ım yani…

Ha unutmadan, bir de askerim ben… Kimi zaman Yeniçerilerden olurum, kimi zaman Bordo Berelilerden… Kimi zaman Azaplardan olur,en önde giderim,kimi zaman Komando olur, dağları titretirim! Topuzum, mızrağım, kılıcım, tabancam, tüfeğim, bazukam, tankım… Hepsi birdir!

Bir de şeyim ben… Biraz Laz’ım, az biraz da Çerkez… Araplık da var bir taraftan tabii… He,diğer tarafım da Kürt… Kürdüm yani… E tabii bir de Türk’üm… Ve hepsiyle gurur duyuyorum!Kısacası TÜRK’üm ben!

Uzun lafın kısası,ben tarihi tarih yapan milletim!Ben tarihin ta kendisiyim!Buraya yazdıklarım, tozlu sayfalarımdan ancak görülebilenlerdir. Siz bir de o tozlar olmadan okuyun.

Hatta evet, evet. Siz o tozlar olmadan okuyun. Var mısınız temizleyelim tarihi?Var mısınız gösterelim tüm cihana kim olduğumuzu?Bence varsınız… Evet!

O halde gelin haydi. Önce temizleyelim tarihimizi ‘sahte kahramanlar’dan, yani tozlardan. Yer açalım burada yazdığım her kahramana! Açalım ki, 94 yılı değil, 1000 yılı anlatalım!Sonra onu da okuyalım olur mu? Ecdad bize bırakmışsa okumamak ayıp olur zira… Hem belli mi olur,bakarsınız biz de yazarız bir tarih… Tıpkı 15 Temmuz’daki gibi…

Okuyalım, ama öyle bildiğimiz okuma gibi değil… Yaradılışa bir sebep gibi, dünyaya bir cevap gibi… İlk emir gibi: İKRA!