Mevsimlik Şiir
- Aslı Bey
- 29 May 2016 - 02:23
- 1 dk okuma süresi
- -
- 0
Benim memleketim sonbahar
Bin kuru dalım var,
bir cılız ince gövdem.
Ne baharı bekleyecek halim
Ne kışı yüklenecek dermanım.
Benim memleketim sonbahar
Dökülmeye meyyal yapraklarım var
Gözyaşıyla abad ufak bir gökyüzüm
Gökyüzüyle azîm gözlerim.
Zıllim korkar şerrinden güneşin
Soluğunda selamet,
Ellerimde ölümden büyük bir azamet.
Benim memleketim sonbahar
Ben baki değilim bu şehirde
Uçar kuşlar gelmeden bir mücrim
Sessizliğin içinde sükut neye yarar?
Islığıyla döver boş binaları rüzgâr
Ve şükran bekler bu bereketli iklim.
Benim memleketim sonbahar
Eylül değil, ekim değil
Çatırdar bir çınarın altı yıllık bir kökü
Zelzele değil, velvele değil
Ve aldırmaz arz, bu yedi bin yıllık bir öykü
Benim memleketim sonbahar
Uzak memleketlere yollar nasıl var,
Kalpten kalbe de cılga bir yol var
Nasıl unutsun iç sesini kulaklar?
Sen bu şehri dinlerken
O seni dinlemek için susar.
Yorumlar