Mevâ

Vakit nihayete ermeden gelsen mevâ

İçeri buyur ederim, serde ahde vefa

İstemem mülkünü kepaze dünyanın, bir avuç tuz ile çalsan kapımı

Allah biliyor ya vallahi unuttum ahımı

Yedi bin yıldır beklemiş gibiyim seni mevâ

Yitirdim kalan son parça ümidimi, bu bana reva

Paslandı penceremin menteşeleri

Sen değilsen gelen, kimin bu ayak sesleri?

Yeter ki çağır beni güneşi sırtlar gelirim mevâ

Kor olurum yüzündeki çiçekleri yeşertmek uğruna

Bu ıssız varoluşta ellerin ısıtır vehmimi

Bir lahza ziyaretin umuda boğar şehrimi

Aynı zihinde onlarca sesim. Çok yerde çok yersizim.