Kristal Kalp
- Rana Topal
- 4 Eki 2020 - 15:08
- 1 dk okuma süresi
- -
- 0
Bir melodi yankılanıyor beynimde.
Senelerin ağırlığı yükleniyor sırtıma hâlâ.
Kendimden kaçamıyorum,
İçimden atamadıklarım tüketiyor beni.
Şimdi,
Sessizliğin var dört yanımda.
Ve ben canımla hesaplaşıyorum her dakika,
Vehminle yaşıyor iflah olmaz kalbim,
Gelişinin hatırası tutuyor ayakta bedenimi.
Yoruluyorum, yok oluşumuzdan
Ve bizi bizden uzaklaştıran her kelimeden.
Korku,
Masamda duran varlığının her an düşecekmiş korkusu.
Öldürüyor dokunduğun her yerden.
Hayalini gizleyemiyor.
Ve silemiyorum hiçbir cümleni.
Duvarlarım,
Günler, gecelerce bana konuşanlarım.
Düğüm düğüm olmuş sözleri bahsederken senden,
Her sayfadan siliniyoruz yavaşça.
Kimse sormuyor nerede olduğumuzu.
Yetiremedik biz bize kendimizi,
Bitecekmiş hissi,
Bırak adım atmayı, kapısının önünden geçmeye korktuğum bir kapı.
Sen mi? Sanmam.
Senin, dilime alışık olmayan bir cesaretin var.
Eğer şimdi, şu an istersen gitmeyi,
Tüm kapılar gitmeye çıkar bilirim.
Yalnızca boş bir ben kalır geriye,
Titremeye alışmış olan bedenimi üşütür, arkanı dönmüş olmanla tenime düşen birkaç damla.
İçimdeki derin hiçlik kavurur ciğerlerimi.
Yok olur nefesim uzaklaştıkça,
Sözlerim yarım kalır.
Ama yalvarırım,
Bizi içinde sakla.
Etiketler
Yazar Hakkında
Rana Topal
18
Yorumlar