Karşılıksız Diyalog

Merhaba çocuk… Hayata gözlerini ilk açışın, ilk nefesin ve ilk ağlayışın. İlk ağlayışın diyorum çünkü son olmayacağını biliyorum. Seni en çok seven, değer veren ve en çok koruyup kollayacak olan insanların kucağındasın yani anne ve babanın yanındasın ve emin ellerdesin… Korkma, güven onlara, devam et yaşamaya. Belki de bunlar senin ve ailenin en güzel anları olarak kalacak…

İmtihan dünyasının en ağır yüklü meleğisin sen çocuk… Ne demek istediğimi yaşayarak(!) öğreneceksin malesef. Gün gelecek annen ve baban sana en güzel kıyafetleri alacak (aldılar da zaten), en güzel sofraları kuracak (kurdular da zaten) ve seni gözlerinden dahi sakınacak (sakındılar da zaten)… Ama bu güzel günler uzun sürmeyecek malesef sürmedi de zaten…

Keşke diyorum çocuk keşke hep öyle kalsaydı düzenin; evinde sıcak bir aş iki lokma ekmek ve huzurun olsaydı… Ama olmadı be çocuk, çok gördüler sana sade bir mutluluğu.. Vicdanlarını ideolojilerine satan, dünya malını putlaştıran, kalp yerine kapkara bir et parçası taşıyan mahluklar vardı ve sen de onların çirkin emellerinin kurbanı oldun. Tıpkı diğer arkadaşların, kardeşlerin gibi…

Sana dışardan birinin bakışıyla ve en hafif haliyle anlatayım biraz yaşadıklarını, size yaşatılanları. Her şey çok hızlı ilerlerdi aslında, önce ailen bir lokma ekmek bir damla su bulamayacak duruma getirildi tıpkı diğer aileler gibi ama yine de şükretti çünkü bu bir imtihandır dedi. Sonra çevrenizdeki binalar tarumar edildi bir çok insan sizin gözünüzün önünde öldürüldü. Ve bir gece sizin evinize de atıldı o bombalar; kim bilir nasıl bir gürültü nasıl bir korku ile açtınız gözünüzü, her yer toz toprak her yer viran… Siz yaralı kurtuldunuz. Bir yandan şükrettiniz hala nefes alabildiğiniz için diğer yandan ağladınız yerde cansız yatan bedenler için… Uzun sürmedi ayrılığınız. Evet siz yaralıydınız yaşama ümidiniz vardı ama gidecek hastaneniz, yaralarınıza merhem olacak ilaçlarınız yoktu. Başınıza musallat olan o zalimler onları da almıştı elinizden…

Gün acılar içinde şehadet şerbetini içme günüydü ey koca yürekli masum çocuk… En sevdiklerinle Hakk’a yürüme günüydü… Allah’ın adaletine güven ve unutma çocuk Allah plan kuranların en hayırlısıdır.

Biliyor musun aslında ben seni hiç tanımadım çocuk çünkü tanışacak kadar uzun yaşamana fırsat vermedi zalimler. Dilim varmasa da söylemeye “sen artık yoksun çocuk”… Yoksun ve senin yokluğun beni yaralıyor, kahrediyor… Affet beni çocuk elimden bir şey gelmedi fiili olarak yardım edemedim sana ama dilim döndükçe dualarımda olacaksın.. Zalimlerden hakkını alacağın güne kadar Rabbim seni cennetinde misafir eylesin çocuk…