İmtihan Yankısı
- Feyza Nur Özçelik
- 2 Eki 2016 - 12:23
- 1 dk okuma süresi
- -
- 0
Çaresiz derdime çare, umutsuz gönlüme umut, zamansız dünyama vakit arıyorum. Susturuyorum kulaklarımdaki çınlamaları. Gün boyu kusursuzluk için hazırlanmış, dantel örtülü, ceviz rengi masanın üzerini deviriyorum yere! Yeter be!
Yaz artık yazıyorsan. Çiz üstünü karalıyorsan, sustur içindeki yankıyı Allah’ını seviyorsan!
Fındık kabuğunu doldurmayacak kelimelerim var dilimde. Beğenilmemek üzere gözler önüne serilecek yazılarım belkide. Duraksamıyor kalemim “ne yazsam?” diye. Kalem bir diğer uzvum, hüküm veriyor beynime.
Galaksi içinde galaksi, uzayın içinde denklem. Ve ben Güneş sisteminin varlığında havaya karışmış bir zerre. Meçhulün anahtarları nerede? Gizli sandıkları yok karanlıkların. Sönmüş birkaç yıldız, ışığıyla avunan birkaç umut taciri. Kanmayın diyor bilimciler, yıldızlar sahte. Bin, milyon yıl ötede, sessiz evlerde.
Hayat diyor umut taciri; binide, milyonuda raflara kaldırtır. Sadece ışığı görür gözler. Yıldızı bilir nefsler.
Hayat diyor bilimci; yıldızları kandırıp ışıkları söndüren.
Sessiz olun diyor evren; kanuşmaya başlayan insanlar ne tacirdir, ne bilimci. Hayattan çekmek için sadece imtehan gerekli.
Yorumlar