Şiir

İmkan Ve Mümkün

  • 1 dk okuma süresi
  • -
  • 5
İmkan Ve Mümkün

İmkan ve mümkün arasında bir çağ kurmalı.
Dağları, toynağı sağlam atlarla geçilmeli Asya’nın...
Diğer elim avuçlamalı Avrupa'yı.
Bıçakla birleştiren ben, sen kerpetenle tırnak diken...
Aralarına suyla büyüyecek pirinçler de serpmedim.
Kararmışından bir su aksaydı beynimden,
Vicdanından bir kere vurulmuşlara,
Bin namus bekçisi tutsam nafile!
Gamzesi hor görülmüş bir miskine,
Buğdayını dahi değişmezdi haramından koca sofraya.
Çöpten pirinç toplattılar ayağında çarıkla,
Yeniden gülmesi için büyüttüğüm kalbim,
Temizliği için dimağın, en aciz delilim...
Tırmala şimdi en narin yerini, temizse ellerin...
Senin olsun kalan izleri, yaralarınsa benim.
 
Bir bıçağın bağ bozanı duyuldu.
Kesmek değil birleştirmek istiyordu.
Bazı delmeler bağlamak için olur
Bir miskine bir zengin bağladım.
Eşerken göğsünden, bağını dolarken ikramına...
Bir inanç sızdı aralığından...
Taşıdığımız, çatlamadan görünmeyen bir iman.

Görünsün diye dökme içindekini sunidir.
İspat için büyüt ki çatlasın göğsün.
Kökleri olan ölmezmiş, bu ebedidir.

Etiketler
İmkan ve mümkün şiir Büşra Erdağı Asya avrupa delil Vicdan namus yara iz

Yazar Hakkında

Büşra Erdağı

Hoşça bak zatına kim zübde-i alemsin sen

Yorumlar

  • 5 Yorum
Ziyaretçi olarak yorum yapıyorsun, dilersen Giriş yap