Hayatın Bir Günü

Sabah doğuşla başlar her şey…

Ölümün bir timsali olan uykudan sabahla dirilir insanoğlu…

Sabah güneşinin doğuşuyla aydınlanır karanlıklar. Ve bütünüyle başlar hayat…Kuşların ötüşü, tomurcukların açılması vee insanoğlunda bir rızık telaşı… Doğar doğmaz rızık arayan bir bebek gibi bir telaş…

Sabah… Hayatın ilk halkası olan doğumu andırır tüm canlılığıyla… Baharı hatırlatır insanoğluna…

Gençliğin zindeliğidir sabah…

Ve gençlik bütün heyecanıyla koşar adım gider öğlene doğru…

Ve öğlen… Sabahın; çocuksuluğun yitirildiği günün verimlilik kazandığı, meyvelerin olgunlaştığı, tecrübenin hüküm sürdüğü andır öğlen… Senenin yazı, hayatın ise yetişkinlik halkasıdır öğlen…

Güneşin en tepede insanın en olgun  halidir öğlen…

Ve birbiri ardınca sıralanan halkalar bütün sıcaklığıyla devam eden hayat…
Bütün yorgunluğuyla karşımızdadır ikindi vakti…

Gün kendi içinde yaşlanmıştır…

Gün yıpranmıştır…

Gün boyu süren telaşının son bulduğu andır artık…

Bir yanda yaprak dökmeye başlayan ağaçlar,  karışan halkalar ve yıpranan duygular…

Ve hüzün hastalığına tutulan insan …

Ve bütün yorgunluğuyla davam eden günden bir an…

Sanki küçük bir sonbahar yaşanıyor şu an…

Bir diğer gün için  gelen akşam…

Bir diğer hayat için gelen ölümü hatırlatırcasına gelen akşam…

Günün yorgunluğuna derman…

Günün muhsebesine verilmiş bir an…

Yaratıcının kudrertini hatırlatan bir andır…akşam…

“Karartan da aydınlatan da hep O’dur her an…” diyebilmektir akşam

Ve hayat…

Her an hücrelerimizi öldürüp dirilten Allah’ı hatırlamaktır hayat…

Her an rızkımızı temin eden Rahman’a şükredebilmektir hayat…

Her gün bizi ölümden uyandıran Yaratıcıya kul olabilmektir hayat…

Her mevsim  kuruyan toprağa hayat veren yaratana boyun eğmektir hayat…

Ve bir hayat boyunca O’nun aşkıyla yanıp onun aşkıyla dirilebilmektir hayat….

Hayatın her halkasında O’nu bir an olsun unutmamaktır hayat…

Ve O’nun rızasıyla geçen bir hayatı yeniden diriliş heyecanıyla Azrail’e teslim edebilmektir HAYAT…

Selam ve dua ile…