Şiir

Gitmenin Acı Hüznü

  • 1 dk okuma süresi
  • -
  • 2
Gitmenin Acı Hüznü

İnsanı gidişler vuruyor derinden
Ardında sevdiği insanlar bırakarak, 
Bir belirsizliğe doğru gidişler.
İnsanı gidişler vuruyor,
Gitmek isterken bulunduğu yerden.


Gitmenin garip hüznü boyamış evlerimizi
Gülmeye mecalim kalmamış da
Bir tebessüme mecbur edilmişim gibi.
Nereye gitsem çaresiz, nereye gitsem faydasız.
Dünya’nın neresine gitsem aynı belirsizlik.

 

Ayrılıklar yıpratır ya, hani o bilinmeyenden 
Buruşturup atar insanı bir bataklığa.
Gitmenin acı hüznü sarmış benliğimi.
Yaratılmış tüm hüzünleri yüklenmiş gibiyim.

 

Doğrusu göğümü ben boyuyorum griye
Nereye gitsem hep bir yanım boş,
Hep bir yanım yabancı dünyaya 
Dünya da sürgün yaşıyor gibiyim
Gittiğim yerlerden kovulmuşçasına,
Sürükleniyorum oradan, oraya.



Bilin istedim bu dünya bana gurbet gelir

Hayatım sanki başka insanlardan çalınmış
Kovulmuşum cennet düşlerinden.
Saks mavisi gecelerimi ben boyadım yine siyaha
Siz de dışlamayın beni, son kez olsun dinleyin.

 


Kovulmuşum cennet düşünden. 
Bir bilinmezlik içindeyim! 
Öyle yitik, öyle garip, öyle çaresiz
Kırmızıya boyanmış bir gelinlik
Yarıda bırakılmış bir kaç şiir
Hepsi gurbetin yarasıdır, beklediğimizden

Etiketler
şiir gitmek gurbet Hüzün

Yazar Hakkında

Turgut Hangül

Okur, Yaşar, Yazar

Yorumlar

  • 2 Yorum
Ziyaretçi olarak yorum yapıyorsun, dilersen Giriş yap