Ecdattan Mektup Var

Şanlı ecdadın,Yürekli torunlarına ;

Bombaların bir an bile susmadığı,sabahının olup olmadığını bilmediğim karanlık bir geceden,cepheden sesleniyorum size.Kim bilir belkide boynumdaki künyem mektubumdan önce geçecek elinize.Ne olur bize olan sevdanızı sığdırmayın beş dakikalık şehit haberindeki dolan gözlerinize.Bu vatanın nasıl kazanıldığını unutmayın evladım.Varlığımıza şahittir Çanakkalede attığınız her adım.Sorarlarsa sana kimdir senin ecdadın ?Ben Anadolunun kapılarını açan Sultan AlpArslanım.Müslümanım demekten vazgeçmeyen Yasirim.19’unda İstanbulu fetheden Fatihim.Türkmen oğullarından Arif’im, Çavuş oğullarından Halil, İmam oğullarından Hasan’ım.Çanakkale’de şehit düşenim elden gitmesin diye Vatanım.Bu vatan babamdır benim,ben onun evladıyım.O yüzden diğer adım mehmettir benim silahını elinden düşürmeyen.Ben senin dedenim sana bu vatanı emanet eden.Sen benim torunumsun gözümü arkada bırakmayan.Vatan için canını ortaya koymaktan korkmayan.Yeri geldi tuttun tanka kafa, bakmadın seni caydıracak hiçbir lafa.Bu dava başkadır başka.Hangi millette rastladın böyle bir aşka ?Yedi düvel bilir namımızı.Eğilme oğul !Sende sürdür şanımızı.Sızlatmadın kemiklerimizi Fırat’ım, altında da yoktu kır atın.Sevdandı senin tek silahın.Gurur duyuyor seninle ecdadın.Nene Hatun’un selamı var kamyonla meydana adam taşıyan anaya.

Diyor ki ; ben evladımdan vazgeçtim ama bir sürü evladım varmış daha.

” Ey bu topraklar için toprağa düşmüş asker.Gökten ecdad inerek öpse o pak alnı değer.Ne büyüksün ki kanın kurtarıyor tevhidi.Bedrin Aslanları ancak bu kadar Şanlı idi.”

( Mehmet Akif ERSOY )

Bu dizelerde en az bizim kadar sizin de emeğiniz var.Farz edelim ki indik gökten öpüyoruz alnınızdan.Kondurmuşuz yüreğinize, yüreğimizdeki imanımızdan.Bilsek bırakırmıydık hiç Okçular tepesini.Kırdırırmıydık hiç Peygamberimizin dişini.Nasihatimdir torunum o tepeden inmeyin sakın.Sizlere emanettir her karışı bu toprağın.Gölgesinden bile korkar bu milletin düşman.Sen gene de çekinme bir karış toprak için dökmeye kan.Kolay kazanılmadı torunum bu vatan kolay.Dönde Bir bak burası 57. Alay.Sanki her birimizin üzerine ayrı ayrı doğuyor güneş.Bizim kabrimiz bile aydınlıkken, onların ki sadece kararmış bir leş.Yeri geldi içtik şekersiz hoşafı.Sizler gibi bulamadık da ayağımıza giyecek postalı.Çoğu zaman geçmedi boğazımızdan tek bir lokma.Ama geçilmedi Çanakkale Boğazı.Asla geçilemez KORKMA !

Ne diyordu Rabbim hatırla;

“Allah yolunda öldürülenlere “ölüler” demeyin.Bilakis onlar diridirler, lâkin siz anlayamazsınız.”

(Bakara-154)

Bu ayet çınlasın hep kulaklarında.Torunum senden son bir isteğim var daha.ALLAH rızası için bütün şehitlerimize bir EL FATİHA.