Şiir

Ecdad'a Ve Evlad'a

  • 1 dk okuma süresi
  • -
  • 0
Ecdad'a Ve Evlad'a
ECDAD'A
 
Hey gidi asırlara adını haykırtan Ecdad, Kesilmede o sadanın yankısı.
 
Heyhat!
 
Nice orduya denkti neslinden bir serhat, Lakin hani nerde nerde sana layık evlat? Asırlardır kızıl elmamız, feth-i cihandır. Önderimiz cihan serveri Habib-i Zişandır.
 
 
Bu vatan uğruna tek sermayemiz candır. Kimse hatırlamasa da, kan yine aynı kandır! Maruf-i cihan yere serildi bir gözyaşı hatrına, Kıpkızıl kanla çizildi bu aşk, kader levhasına. Dirilişine şahit olduk nice şehidin mezarında, Yaşattılar binlerce yıllık mirası er meydanında!
 
 
EVLAD’A
 
Dört yanımızı sarmışken ateş çemberi,
Bu ne gaflet! Uyan Ey İslam neferi!
Elde etmek için müjdelenen zaferi,
Nihayete erdir asırlara uzanan seferi!
 
 
Gerekirse geç anadan, yardan, serden...
Ulaş menzile, yürü hak ettiğin kaderden!
Yoksa ölmek mi istersin kederden?
Kalkma vaktidir artık düştüğün yerden!
 
 
Rum elini vatan kılan akıncının neslisin,
Hadim-i Haremeyn ordusunun kutlu erisin.
Unutma mazini sen ne kahraman askersin!
Hatırla ki cihan yeniden karşında eğilsin!
 
 
Bosnalı ananın feryadı olsun şiarımız,
Mazlumun memleketi olsun diyarımız.
Can versek de şehadet olsun
Uyanalım! Bugünü kılalım miladımız
 
 
Yıllar geçse de gençleşir kutlu davamız.
Cihanı kuşatacak asırları aşan sadamız!
Daha da öteye ulaşmasa da nidamız,
Son bir gayretle yankılanır gökte sâlamız!
Etiketler
Toplum Ecdad Medeniyet Şuur evlad

Yazar Hakkında

Yorumlar

  • 0 Yorum
Ziyaretçi olarak yorum yapıyorsun, dilersen Giriş yap