Ebabil Dokunuşu

Yaralarıma üfle dedi usulca

Ama usulca

Kabuk bağlamamış yaralarıma

Nefesin en tesirli ilaçtır senin

Ve senin varlığındır

Varlığıma sebep

Bir gece kuşu nefesini tutar

Bir yıldız vazgeçer kaybolmaktan

Bir bulut kalır üstümüzde göçerken

Zaman ahh zaman

Geçmek bilmese

Geçmek bilmediği gibi acılarımla boğuşurken

Kurumuş bir bozkır yeşerir

En yakın coğrafyada

Dibe gömülmüş pınarlar yükseğe dökülen çağlayanlara dönüşür

Bir karınca ekmeğini bölüşür

Dev bir fil ordusu ile

Katmer katmer yığılır tebessümler

Kara trenler müjdelerle gelir gara

Issız yerlerde açmayı bırakır zambaklar

Issız yerlere doluşur nefesin

Kır çiçeklerini sulayan kuşlar görülür

Ateş söndüren bir iksir ağızlarında

Ve kanatlarında sevda türküleri

Kanatlarında kalbimin izleri

▪️▪️▪️▪️▪️▪️▪️

Yaralarıma üfle dedi usulca ama usulca

Koca bir inilti mağlubiyet yaşayacak

Küflü kilitler sessizce açılacak

Humusa meyletmiş yaprak, yerinde yeşerecek

Demdir bu bir sevdaya atanan

Demdir bu ömre ihtişam katan

Faili meçhul bir vaka aydınlanır

Bariz bir parıltıdır zifir içinde

Tıkanmış tüm yollar açılır

Metruk yapılar intizama bürünür

Bütün varoşları şehrin

Tutmak ister ellerinden

Ellerin ki çiçeklere kokusunu veren memba

▪️▪️▪️▪️▪️▪️▪️

Yaralarıma üfle dedi usulca ama usulca

Şiddetli yağan yağmur eksiltir faydaları

Şiddetli esen yel koparır çiçekli dalları

Çiçekli dalları tutmalıyız

Sığınmalıyız bir tomurcuk gölgesine

Sığınmalıyız masumiyetin gölgesine

Hesabını kitabını şaşıran bir tüccardır sevdaya düşen

İflasın eşiğinde, bir çıkmazın beşiğinde

Sallanır durur

Yalpalar dili en kısa cümlede

Bütün cümleler sevdaya dair

Konmak ister yüreğine usulca

Bir kelebek kanadı gibi zarif

Ve bir ebabil dokunuşu gibi

Dağılsın hüzünlerim

Yenilmiş ekin yaprağı gibi