Doğanın Kanunu

“Doğadaki dengeye hizmet eden ölümler var” dendi, sorgulayıp durdum. Bir trajedinin çok güzel görünmesi mümkün müydü? Yaprakların ölümü bu sorumun yanıtıydı ama her ölüm böyle değildi ki. Bazı ölümleri, aklıma, mantığıma yerleştiremedim, vicdanıma sindiremedim. O ölümler, yapraklar kadar güzel bir görünüm ortaya çıkarmıyordu. Çünkü vicdanım; belki de doğadaki dengeyi zalimler, insanlığını kaybetmiş yaratıklar veya etoburlar bozuyordur diyordu, olamaz mıydı? Vicdan; mantıkla, akılla hareket etmez ise aldatır insanı ama mantık, vicdan olmadan da aldatır diye de eklemeliyim.

Ne yaparsanız yapın akıl ile anlaşmış bir vicdanla yapın. Çünkü akıl ile yaptığınızda kendinizi, vicdan ile yaptığınızda karşıdakini üzmezsiniz. Unutmayın, doğa bizden sadece özünden beslenmemizi ister düzeninden değil. Doğanın düzeniyle oynuyor sonra bunu da doğanın düzeni için yaptık diye kendi kendimizi kandırıyorduk. Yapılan her haksızlığa, ezilen her masuma büyük balık küçük balığı yer mantığıyla hareket ediyor, bu kötü durumları kabul ediyorduk. Peki öğrendiğimiz bilgileri hiç sorguladık mı?

“Öğrendiklerine aklınla saldır, belki yanlış öğretmişlerdir.” diye bir cümle okumuştum. Mesela büyük balık küçük balığa yol gösterir, örnek olur, onu korur kollar.

Gerekirse cebine harçlık koyar, al bunu genç balıksın lazım olur, der. Ama asla onlara zarar vermez, zarar verenlere karşı dik durur. Büyük balık çoluk çocukla uğraşmaz, işi gücü vardır ve racona ters bir kere diye anlaşılsa olmaz mıydı? Siz büyük balıklara güç gösterisi yaptırılarak yetişmiş bir toplumdan vicdanlı davranışlar beklerseniz daha çok beklersiniz.