Çocuklar Giremez

Sevgili okuyucular! Bu yazıyı dikkatle okuyup, elinizden geldiğince uygulamanızı sizlerden istirham ederim. Zira konu sanıldığından daha mühimdir. Yaşadığımız bu kötü ve hastalıklı günler münasebetiyle ne kadar secde görevimizi eskisi gibi sıklıkla camilerde yapamıyorsakta çok şükür tamamıyla da camilerden kopmuş değiliz. Fırsat buldukça görevimizi camide yerine getirmeye özen gösteririz elhamdülillah.

Lakin üzülerek belirtiyorum ki camilerden çocuk sesi gelmiyor. Korkum odur ki, camilerde azınlığa sahip genç kitle ise 5-10 yıla mumla aranır hale gelir. Maalesef çocuklarımız camilere giremez, girse bile oynayamaz. Girebilen çocuk da ancak korkulu adımlarla girdiği camiye korku dolu gözlerle "Acaba ayağa dahi kalksam bana kızar, beni kovarlar mı?" endişesiyle namazın bitmesini bekler. Tabii işin sonunda aşk olsun o çocuğu bir daha camiye getirene. İşin tuhaf kısmıysa bu düşünce ve eylem din düşmanlarımız tarafından değil de namaz ibadetini yerine getirmek için orada bulunan babamız, abimiz, amcamız, dayımız, vb. tarafından uygulanıyor. Elbette ki bu büyüklerimiz, camilere bir zarar gelmesin, çocuklar bir yerleri kırıp dökmesin, diye endişelenirler. En azından öyledir diye kendimi bir nebze avutuyorum. Zira bunun aksi, kişinin Allah rızası için değil de, nefs ve kibri münasebetiyle camiye geldiğine delalet eder. Ancak bir camiye yapılacak en büyük zulüm onu çocuk sesinden, o çocuksu heyecandan mahrum etmek değil midir? Caminin bir prizi veya ampulü kırılacak diye bir çocuğu camiden mahrum bırakmak en büyük İslam düşmanlıklarından biri değil midir?Bilinmez midir ki, İslam'ın sancağı bugün doğan çocukta olup, yarın doğan çocuğa devredilecektir. Peki bugün cami yüzü göstermediğimiz çocuk yarın nasıl pişip de kutlu İslam sancağını taşımaya gönüllü olacaktır?

Sevgili İslam mensupları, kesinlikle bilinmelidir ki hiçbirimiz sadece kendi düşünce ve eylemlerimizden mesul değiliz. Bizler İslam'ın birer ferdiyiz ve yaptığımız her davranış, konuştuğumuz her kelime İslam’ı etkilemektedir. Bugün İslam’ı ve senin soyunu devam ettirecek kişiyi -gerek camiye zarar vermesin gerek uğraşamam çoluk çocukla- diye elinden tutup camiye götürmezsen, başını okşayıp namazdan önce veya sonra yaşıtlarınla yaptığın ayaküstü konuşmalarına davet etmezsen, o İslam’ı ve soyunu devam ettirecek kişi ne İslam’ı yüceltecek ne de atanın ve senin bin bir zorlukla bir yerlere getirdiğiniz bu kutlu nesli layıkıyla devam ettiremeyecektir. Çünkü sen çocuğunla yaşadığın dinin emirleri çerçevesinde ilgilenmezsen, çocuğunla ilgilenecek bir telefon, tablet, dışarıdaki iğrenç ve ahlaksız bir ortam vs. mutlaka olacaktır. İşte bu ruhsuz ve manasız ortam bizlerin sonu olacaktır. İşin en acı tarafı ise sen bunları ömür boyu gidip geldiğin cami yolunda yapacaksın. Sözlerimi bir hayli manalı ve yazımın özeti mahiyetinde olan şu sözle bitirmek istiyorum.

"Muhterem Müslümanlar! Camide cemaatle namaz kılarken arka saflarda gülüşen çocuk sesleri yoksa, gelecek nesiller adına korkun."

Ey aşk!

Herkese selam, sana hasret...