Çocuk – Aşk – İntihar

Adana’da 13 yaşında bir kız çocuğu şuan yaşamıyor. Bu üzücü. Ölüm üzer. Çocuk ise ölen daha çok üzer. Ama çok daha fenası var. Adana’da 13 yaşında bir kız çocuğu herkesin görmesini istediği için en görünür yere yani facebook hesabına ‘ aşk acısı ‘ yazıp intihar ederek öldü. Haber bu kadar. Bu haberin diğer detayları nasılsa bir iki hafta sürekli karşımıza çıkacak. Hatta belki bu kızcağızın kendini ölüme bırakma anı bile haber sitelerine düşecek. Beni ilgilendirmiyor.

13 yaşında bir kız çocuğu aşık oldu, bu hizada bir şeyler yaşadı ve  büyük acıları sonunda bir evin çatısından kendisini ölüme bıraktı. İşte ben bununla ilgileniyorum. İşte bu bir felakettir.

Yaşamına bile kendi kararları ile yön verme olgunluğuna sahip olamamış bir çocuk ölmeye karar verdi. Aklımdan bin türlü ‘o an ‘ ihtimali geçiyor. Mesela, o an belki de aklında gerçekten ölebileceği yoktu. Ya da tıpkı izlediği dizilerde filmlerde olduğu gibi olacaktı. O bir başroldü ve diğer başrol onu son anda kurtaracaktı. Vs…

Ama asıl zihnimi meşgul eden soru şu, bu çocuk bu hale nasıl geldi? Ne yaşadı? Ona kim ne yaptı? Nasıl bir 13 yıl geçirdi? Onu o çatıdan kaç el itti?

Sonra başka sorular… Mesela, aşkı nereden öğreniyorlar? Neden aşk adı verdikleri duygusal tatmine ihtiyaç duyuyorlar.Aşkın nasıl yaşanması gerektiğini, aşk acısının nasıl çekilmesi gerektiğini nereden öğreniyorlar? Bu yaştaki çocuklar henüz yeni yeni buluğa ererken nasıl aşık olup  acısını yaşayıp ölmek isteyecek  denli ciddileşebiliyorlar.Yaşam ile ilgili ne kadar ve nereden dem alıyorlar ki artık ölüme yürüme kararları alabiliyorlar. Çocuklarımızı kim yetiştiriyor? Onları hangi ultraviyole ışın hangi radyasyon dalgası şoklayıp küçücük bedenlerine sığmayacak kadar hızlı ve ani büyütüyor.

Bu kız çocuğunu o çatıdan kaç el itti ?