Bir Doğum Hikayesi

Uzun bir aradan sonra tekrar selam olsun.İkinci bebeğim doğduktan sonra birçok şeyden elimi eteğimi kesmek zorunda kaldım. Yine de sizlerle paylaşmak istediğim bir çok şey öğrendim.

Bebeklerin her birinin hikayesi birbirinden farklı. Geçen günleri düşündükçe ne olursa olsun bebeğin size emanet olduğu düşüncesi sarıyor beni. Çok şikayete kaçmadan, fayda sağlamak umuduyla yaşadığımız birkaç zorluğu sizlerle paylaşmak istiyorum.9 Eylül günü hayatımıza katılan küçük oğlumuz akciğerinde balgam oluşmuş olması nedeniyle yoğun bakıma alındı. 5 günlük bir süreçti. Her anı sabır gerektiriyordu. Kızımı emziremediğim için oğlumu her şartta kendim beslemek istiyordum. Yoğun bakıma alındığı ilk günden itibaren ciddi bir şeyi olmadığını ve onu geri almak istediğimi biliyordum. İlk gün ameliyatın ağırlığıyla ayaklanma sürecini geçirmem gerekiyordu. Tabii bir yandan da sütümü sağıyordum. İkinci gün oğlumu görmeye gittim. Ben onu almak için gidiyordum. ‘Bir şeyi yok onu çıkartalım’ diyordum ama herkes ‘iyi bakıldığını ve her gün bir tahlil yapıldığından dolayı her ayrıntıyı incelediklerini serumla beslendiği için normal beslenmeye geçişinin zaman alacağını’ söylüyordu. Serum sonrası mama vermeye başladılar tabii biz süt sağdığımız için mama vermeyi bırakıp süt vermeye başladılar. Bir gün fazladan kaldık hastanede. Sonra, bebeğimizi alamadan evimize döndük. Emzirmek istediğimi söyledim ve günün belli saatlerinde gelip emzirebileceğimi söylediler. Sorun şuydu. Çocuğumun bir sıkıntısı yoktu. Sorunu atlatmıştık ama süreç yavaş işlediği için 5 gün orada kalmıştı. Biberonla beslendiği için silikon başlık kullandım. Çünkü yoğun baş ağrım yüzünden hastaneye çok sık gidemiyordum ve günde bir defa bunun için yeterli değildi.5. Gün bebeğimizi almaya gittik. Çok tuhaf bir histi. O günden sonra baş ağrısı kalmadı. Annemin desteğiyle yalnızca çocuklarımla ilgilendim. Yemeğimi yedim suyumu içtim kendime ve yavruma baktım. Silikon başlık kullanmaya devam ediyordum. Şunu söyleyeyim. Kullandım ama kimseye tavsiye etmem.7 günlükken hastanede sağdığımız fazla sütlerden bir kısmını çatlaklarım dinlensin diye biberonla bebeğimize içirdik. Beslendikten bir iki saat sonra sırt üstü yatarken kustu. Görünce hemen kucakladım ama nefesi kesilmişti. Burnu tamamen tıkanmıştı. Daha önce bu sebeple hayatını kaybeden çocuk haberlerini henüz okumamıştık. Hemen üzerimizi giyinip acile gittik. O yol nasıl geçti bebeğimi hayatta tutmak için nasıl çaba sarf ettik unutamıyorum. ‘yanlış beslenme sonucu’ olduğunu öğrendikten sonra biraz rahatladık. Sonuçta hastaneye yetişmişti ve bizim aklımızda akciğerindeki balgam vardı. O gece olan tek güzel şey silikon başlığı evden almadan çıkmam olmuştu. Böylece iki saat beslenmeyen yavrumuz normal bir şekilde emmeyi öğrenmişti. Tam olarak doğru kavramadığını o an fark etmesem de..15 güne kadar sarılık testlerine devam ettik. Mama vermeme gerek kalmadan sarılığı yavaş yavaş da olsa atlattık. 10 günlükken yenidoğan kontrolünde kalbinde üfürüm olduğunu öğrendik. Kalbinde 3 mm’lik bir delik varmış . Kilo alımı az olabilir ama kilo alırsa kapanır dediler.İlk iki ay ayda 500 gr aldı. Doktorlar yeterince beslendiğini söylüyordu. 3. Aya geldiğimizde 650 gr almıştı. İlk günden beri her kıpırdandığında emzirdim. Ve her emzirme 1 saati buluyordu. Bu dönemde kızım kendi kendine oyun oynamayı öğrenmişti. 3. Ayın sonuna doğru evde çocuğun kilosuyla ilgili araştırma yaparken mevcut kilosunun presentil değerinin alt sınırında olduğunu gördüm. Bütün gece araştırdım. Doktora gitsek muhtemelen mama verecekti. Tabii doktora gidecektik ama mama vermek istemiyorduk. Şimdiye kadar iyi denilen kilo birden alt sınır olmuştu. Doğal yöntemlerle mama hazırlayabilir miyiz diye baktım. Hiçbir yerde böyle bir şey yoktu. 3 aylık bebeğe ek gıda veremezdim. Mama da vermek istemiyordum. Çoğu makalede hiçbir annenin sütü kalitesiz değildir ibareleri gördüm. Anne sütü her çocuğa yeter. Yetmiyorsa ki ayda 500 gram yettiğini gösterir, anne ya da çocukta bir rahatsızlık olabilir. Bebek yanlış kavrıyor olabilir yazıyordu. Yanlış kavramak. Belki de sorun buydu. Belki değil sorun tam olarak buydu. Bu sırada ben araştırmamı yaparken çocuğumun zayıflığı yüzünden etrafımdakiler mama tarifi vermeye ısrarla devam ediyordu. ‘ben sorunu buldum, emzireceğim ‘ dedim. Bu konuda net olmak zorundaydım. Emin olun etrafınızdaki insanların sürekli, ‘sütün mü yetmiyor?’ , ‘benim tanıdığımın da kalbinde delik vardı, zamanla kapanıyor’ , ‘mama ver bir şey olmaz’ Kalbindeki delik için anne sütünden iyi ilaç olabilir miydi? İnanın en zoru bu tür konuşmaları dinleyip de direnişi sürdürmekti. Elbette direnmeye devam ettik. Doğru emzirmeyle ilgili videolar izledim. 10 gün boyunca bu şekilde devam ettik.Doktora gittik. 3. Ayda 650 gr aldığını öğrendik. Bu kadar çabuk işe yarayacağını bilemezdim. Belki de 3 aylık büyüme atağıydı. Bilmiyorum. Benim bildiğim en azından 1 ay daha direnip 4. Ayda ek gıdaya başlayarak presentil değerini normal düzeye çıkartabilme ihtimalimdi. Doktorla konuştuk. O anki kilosuyla mamaya başlamamız gerekir dedi. Ben durumumu anlattım. Yanlış kavrama dolayısıyla sütün son yağlı kısmını emememiş olabilirdi. Üstelik kalbindeki delik onu haddinden erken yoruyordu. Doktorumuzla anlaştık ‘kilo alımına bağlı olarak bu ay mama vermeyelim’ dedi. 1 ay sonra tekrar bakacaktık.4 aylık olduğunda 1 ayda 800 gr aldığını gördük. Bu iyi bir gelişmeydi. Hala alt sınırdaydı ama en azından normal kilo alıyordu. Mama vermekten kurtulmuştuk. 4.5 aylık olduğunda presentili %10’a yükselmişti. Ek gıda denemesi yaptım. Hatta bizzat başladım. Ancak ek gıda verdiğim sürece fazlaca kusması nedeniyle şu anlık bıraktım. Bu demektir ki azmin sonu zaferdir.Şu anda 5 aylık olmasına 5 gün kalmışken her geçen gün biraz daha büyüdüğünü fark etmek çok iyi bir his.Kalbindeki delikle ilgili bir gelişme yok. Bulunduğu yer kapanma ihtimali düşük olan bir yermiş. Ameliyatsız kapanır İnşallah.Her çocuğun doğum hikayesi farklı. Her birinin gelişimi farklı. Buradan en ufak bir zayıflıkta mama dayatması yapan sağlık kuruluşlarına ve büyüklerimize seslenmek istiyorum. Bence ortalamayı yükselten sizin bu kilolu çocuk merakınız. Benim için sağlık ve doğallık önemli. Bunu başardığıma inanıyorum. Ve sağlık ocaklarında emzirme eğitiminin daha ayrıntılı ve kapsamlı verilmesini istiyorum. Bir çok çocuk sırf bu yüzden mamaya başlıyor. Ben inanıyorum ki gerçekten de her annenin sütü çocuğuna yeter. Yeter ki siz de inanın.