Bayram Sensin Aslında

Yine bir bayram sabahı...

O tatlı bayram telaşları, süslenilen kurbanlıklar, kalabalık sofralar, rengarenk şekerlemeler...

Bütün gece uyuyamayan, bayramlıkları baş ucunda yatan çocuklar.

Ama yine de herkeste aynı soru,

“Nerede o eski bayramlar?”

Sahi nerede o hasret kaldığımız bayramlar?

Hani gelmesini dört gözle beklediğimiz, adına maniler şarkılar yazdığımız, bayram olsun dediğimiz.

Bayram; dostluktur, kardeşliktir, paylaşmaktır dediğimiz bayramlar.

Nerede o bayramlar biliyor musun?

Bayram sadece ve sadece Allah’ın rızasını kazanmak için kesilen kurbanlıkların o son bakışında,

En yeni, en güzel bayramlık hayalîyle uyuyan bir çocuğun düşünde,

Bayram, her rekatta omuzundaki dünya yükünü secdede senden alan namazında.

Aşk ile bakmayı bilen sevenlerin yüreğinde.

Bayram, ne kadar uzak olursan ol bir “alo” diyen dostunun sesinde.

“Bir isteğin var mı?” diye soran evlada, “Sen gel yeter” diyen büyüklerin öpülesi ellerinde.

Bayram nerede biliyor musun?

Köşedeki mahalle bakkalının borç defterinde.

Başını okşadığın bir yetimin gözlerinin karası bayram.

Verdiğin zekatın, fitren ve aldığın her gönül bayram.

İbrahim olanların adlarının manasında saklı.

Ay yıldızı şahit tutarak her gece ettiğin hayır dualarında.

Uzaklarda arama çünkü bayram, her akşam ailenle oturduğun sofranın huzurunda.

O eski bayramlar nerede biliyor musun?

Vermeyi bilenin ellerinde,

Sevmeyi bilenin seven kalbinde.

Bakmayı, görmeyi bilenin gözlerinde,

Menziline gitmeyi bilenin ayaklarında.

Konuşmayı, yeri geldiğinde susmayı bilenin dilinde.

O eski bayramlar nerede biliyor musun?

Dün de sendeydi, bugün de sende, yarın da sen "o" olacaksın.

Çünkü bayram sensin aslında!..

Aradığın bayramlar eskide değil, hep seninle yeni gelen her zamanda.

Yeter ki sen insan kal, sen değişme özüne dön, her günün bayram olsun.

Sen ol, insan ol, umut ol, bayram ol ki, bayram olsun.

Hayırlı Bayramlar...