Bana Deli Diyorlar Lili; Seni Seviyorum!

Zavallı gönlüm neden hep tutsak? Bize hiç böyle söylemediler Lili. İlkokulda defter süsü yaparken, fasulye dizip sayı sayarken hiçkimse bize tutsaklıktan söz etmedi. Yazgımızın da uç uca eklediğimiz çubuklar kadar düz olacağını sanmamıza kimse ses etmedi. Azıcık yamuk yazıcınca tepemize dikilenler şimdi neredeler? Bize hiç böyle söylemediler Lili. Ömrün her daim kaburgana batan bir kalp kırıklığının sancısıyla geçecek demediler. Hayır Lili, şimdi konuşma. Ben artık “geçecek bunlar” denecek yaşı çoktan geçtim. Niye söylemediler Lili, söylesene? Canımızı yakıp yakıp da ağlamamıza müsaade etmeyeceklerini neden daha önce söylemediler, cevap versene. Ya da sus Lili. Şimdi vereceğin her cevap belime de boynuma da yük. Bunca derdim varken bir de senin vicdan azabını sırtlayamam.

Ama yok Lili, bana acıma! Hem korkma da kendime bir fenalık edecek değilim. Çünkü kimse her ne olursa olsun yaşamaya devam etmek için içimizde sorgusuz sualsiz beliren şu arsız umuttan da bahsetmedi. Belki bir gün olur, ha Lili? Ben de bir insan gibi yaşayabilirim. Bu sonradan öğrenilebilir bir şey mi Lili? Ya da boş ver Lili, en iyisi sen beni unut gitsin. Hem ben şimdi neden buradayım ki? İnsan olmaya çalışmak için mi? Onun için mi veriyorlar bana her gün bunca zehri? O yüzden mi her yerim delik deşik, ağzımda da ruhumda da dil yarası? Bize kimse insan olmanın böyle bir şey olduğunu da söylemedi ki Lili. Bilsem, bilsem olduğum gibi kalırdım. İnan bana, öyleyken daha insandım. Şimdi her duyguyu daha dehşetli hissedeyim diye ilaçlarla uyutuyorlar beni. Ama ben uyumuyorum ki Lili. Yaralı ruhum bir an olsun uyumuyor.

Çaresizliğin daha dehşetlisi beni öldürür mü Lili? Keşke öldürse! İşte bak yine oldu. Ne zaman böyle laflar edecek olsam içimdeki o arsız umut ne yapıp edip ciğerimde debeleniyor. Bir ciğer en fazla ne kadardır ki zaten Lili? Ciğerime de mi acımıyorlar? Peki bırak şimdi ciğeri falan da söyle; biz bu arsız umutla ne yapacağız Lili? Ya da dur, sen bir şey yapma. Şimdiye kadar hiç yapmadın zaten. Ama tüm bunların sorumlusu sen olsan da ben sana kızamam ki Lili. Kimse kısacık ipiyle upuzun kuyulardan su çekmek istemez Lili. Benim ipim kısa; senin kuyun derin, olan o. Ama yok Lili, senden bir şey isteyecek değilim. İnsanlar sevmek denen şeyin illa karşılık bulması gerektiği nereden uyduruyorlar bilmiyorum ki Lili. Ben seni tek başıma seviyorum Lili, kimseye ihtiyaç duymadan seviyorum… Sen yokken annesiz, vatansız kalıyorum. Belki de sen zaten hiç yoksun Lili. Belki de aslında hiç olmadın. Ama olsun Lili, ben senin yokluğunu da seviyorum. Şu çıplak odada senden başka neyim var ki Lili? Bir masa, bir yatak… Bir dolabım bile yok Lili. Üzerinde bunca anı taşıyan insanların giyinmeye ihtiyacı olmaz diye mi bize dolap vermiyorlar Lili? Biz burada hep aynı şeyleri giyiyoruz biliyor musun Lili? Ama ben hep seni giyiyorum. Şişt, sessiz ol, kimse duymasın!

Buradaki hasta bakıcılar -bak yine geldiler- çıplak odamın kapı eşiğinde ellerinde iki tane süpürgeyle iş yapıyormuş gibi durup hep bizi konuşuyorlar, biz işte; sen ve ben! İşte buradaki o sevimsiz hasta bakıcılar var ya, onlar seni seviyorum diye bana deli diyorlar biliyor musun Lili. Ne komik! Delilik bu kadar güzel bir şey mi? Sen kimsin Lili, neye benziyorsun? Bazen eğlenmek için bana soruyorlar, Lili güzel mi, diye. Kızıyorum onlara Lili. Güzel olmama ihtimalin varmış gibi küstah küstah bana seni soruyorlar. Olacak iş mi Lili? Hem güzel olmasan ne çıkar ki Lili, ben seni seviyorum. İnsanlar birbirlerini illa güzel oldukları için mi severler Lili? O zaman iyi ki insanlığı unutmuşum ben, değil mi Lili? Dedim ya bana deli diyorlar, sırf seni seviyorum diye bana deli diyorlar. Evet seni seviyorum Lili. Deli olmak pahasına seni seviyorum. Belki de seni sevmek pahasına deliriyorumdur, kim bilir?

Sonra az biraz soluklanıp ilaçların iyice küçülttüğü beynimle düşünüp, dünya diyorum, dünya ne garip yer! Öyle değil mi Lili? Seni sevdiğim için bana deli diyenler; insanları öldüren, çocukları katleden, küçücük yavruları annesiz, anneleri evlatsız bırakan adamları koca koca, beyaz beyaz saraylara oturtuyorlar Lili? Beni sırf seni sevdiğim için burada insan yerine koymayanlar dünyanın diğer ucundaki kötülükleri alkışlayıp duruyorlar. Söylesene Lili, deli olan kim? Seni sevdiğim için ben mi; avuçlarının kanıyla saraylarının beyazını ala bulayan buruşuk yüzlü çirkin adamlar mı? O zaman ben iyi ki deliyim Lili. Seni sevmek delilikse; sevmek delilikse ben iyi ki deliyim Lili. Hem keşke herkes sevse de delirse… Sence de öldürmekten daha iyi değil mi Lili?

Seni seviyorum Lili, seni deli gibi seviyorum Lili.

İyi ki deliyim, iyi ki varsın…

Bugünlük bu kadar yazacağım Lili, beni affet. Sevimsiz bakıcılar geldi yine, tepemde pis pis sırıtıyorlar. İnsanlar ne kötü baksana Lili. Neyse Lili, sen bunları düşünme. Sana yine yazacağım. Sen de yaz. Bu sevimsiz bakıcılar mektuplarını getirmiyorlar ama olsun ben seni kağıtsız da okuyorum. Kendine iyi bak. Ha bir de unutmadan, söyledim mi bilmiyorum ama seni seviyorum Lili. İyi ki varsın.

../../….