Balkon

Güzel bir balkonu olan ev her şeye değer. Üzerimden bulutlar geçiyor, rüzgar tenime değiyor, ufkun sonsuz manzarası içime sığıyor ve ben yaşadığımı hissediyorum. Yerinde sabit kalan yıldız bana varlığı hatırlatıyor; keyif, haz, tutku şimdi anlam kazanıyor. Dünyanın dönme hızıyla ritim tutuyor ağaçlar, dallar direnmeye devam ediyor ve ben hangi şiirin kıtasında bir mısra olduğumu sorguluyorum. Hangi noktalamanın üzerime daha çok yakışacağını tahmin ediyorum. Bir kelime olsam hangi şaire kendimi beğendireceğimi tartıyorum.

Güzel bir balkonun yerinde olmak her şeye değer. Beklenti olmayan bir alemde asılı kalmak neye benzer? Eski bir binanın çıkıntısı olmak kimi mutlu eder? Hangi kuş yuva için beni seçer? Aynı manzaraya yıllarca komşu olmak neye bedel? Bir balkon arıyorum en sevdiğim şehirde. Asmalar demirlerine dolanmış, yeşilliği hayat vermiş paslı çubuklara. Ne bir hata ne bir kusur görüyor gözüm. Bir de yamacında iki saksı menekşe olursa…Yön arıyor içimin pencereleri, her bir tarafa ayrı bahane buluyor. Piyanolar çalıyor beynimde, ruhum tüm güzelliğiyle bir balkon olma derdinde. Sessizlik hangi dağın zirvesindeki sislerin arasında? Yankılar duyuluyor nefeslerimde, en derin duygular soluklarıma eşlikte…

Bir balkon arıyor batan güneşim. Var olmak istiyor sahilim bir berrak denize karşı. Hayat koşturuyor peşimden gölgelerim saklanma derdinde. Zaman kolluyor korkularım, düşlerimdeki çocuk kaçmakta enginlere. Bilmediği yollara girmekte şimdi miniğim. Rotasına rehber bulamamakta… Tuşlarda dans ediyor parmakları piyanistin, ürkütüyor varlığı bunca sesin. Bir liman arıyor şimdi bu garip çocuk.

Bir balkonda karar kılıyor. Şehrin en güzel manzarasının karşısındaki balkon… Ruhumun salıncağında sallanıyor şimdi. Sonsuzluk bu satırda donuyor.

En güzel balkonu olan ev her şeye değiyor.