Bahar Dediğimiz

Rengarenk çiçeklerin açtığı, mis gibi kokuların etrafa yayıldığı bir yanı huzur, bir yanı mağrur… Üstelik her kış bir bahara gurbet.

Sahi neydi bahar dediğimiz? Beklenen, özlenen, yolları gözlenen bir mevsim. Güneşe sevdalı, yağmura yârenlik eder. Ay ışığında konar yakamozlar yüreklerden yüreklere.

Bahar, kara kışın kıskandığı huzur mevsimi. Yediverenlerin kokusuna hasret, uçan kuşların cıvıltısına. Yağan rahmet dolu yağmura açtır karakış. Nasıl imrenmesin baharın bereketine? Hasreti çeken bilir. Gurbetteki yolcunun sılasıdır. Geç gelen bir mektup, söylenen şarkı, yazılan şiirdir. Aşıklarının maşukudur yandıkları. Bir ela dilberdir kalp gözünde. Yüzü gökyüzüne dönmüş, elleri semaya, dillerdeki duadır.

Bahar, beklenen tatil, gidilecek köydür yemyeşil sakin koylarda. Harmanında boncuk kuzuların otlandığı, buz gibi çeşmesinden içtiğin suyla ateşte kaynayan çayın kokusudur.

Belki teskeresini yüreğini kazıyan bir askerdir. Vatan aşkını kalbinde taşır, imanı ise her şeyden ağır. Bahar, o askerin sevdasıdır. Hasreti içine çeker her nöbette. Ve hayalini kurar şehit olmanın. Göğsünde taşır sırf bu yüzden son mektubunu.

Gün olur bir şairin şiiri olur, her kelimesi yürek yakan. Aşka âşık olur sırdaşı kalem, yâreni ise yazdığı kağıt. Bitiremediği, bitmesin dediği son dörtlüktür.

Kim bilir havada uçuşan mermilerin ulaşamadığı, savaş çocuğunun hayalindeki evdir belkide. Bahçesinde kedisi, ağacında kuşu, sol yanında az önce vurulmamış babası… Avlunun tam ortasında mutfak kapısında görmek istediği annedir.

Bahar , savaşın barışa umududur…

Sözün özü, yetimlerin yolunu gözledi gül kokulu Efendim’dir…

Ah geçse şu yollardan, zaman dursa ben dursam. Yüzüne hasret, merhametine sevdalı, bir bakışına “anam babam sana feda olsun” diyecek…

Sen gelince bahar gelecek Efendim! Yeryüzünde hiçbir yetim kalmayacak. Kimse bahara hasret duymayacak. Bizim baharımız sensin efendim… Yüreğimizdeki aşk, dilimizdeki sevda, kalemin yazdığı şiir sensin. Sen hasret, sen gurbet, sen o kutlu elçisin. Özlenen de sen, beklenen de sensin…

Sahi neydi bahar dediğimiz?

Bahar, merhametine hasret kaldığımız efendimizin gül kokusuydu…