Arş Titriyor Hayasızlıktan
- Sema Aydoğan
- 21 Haz 2020 - 13:43
- 1 dk okuma süresi
- -
- 0
Heyhat! Yazık bize, çok yazık... Şükürsüz kalplerimize, bakıp da manaları göremeyen gözlerimize. Bir yetimin başını okşayamamış şu ellerimize. Avuçlarımızı açıp göğe, hıçkıra hıçkıra ağlamanın vaktidir.
Rabbim diyorum, Rabbim beni acziyetten mi yarattın? Aciziz, hepimiz, ben, sen, o. Her an son bulacak şu fani ömür için ne kadar da çok kibir var yeryüzünde. Arş titriyor hayasızlıktan.
Daha ne olmalı ayağa kalkman için? Parmaklarını uzat, kaldır gözlerine inen o perdeyi. Bir kelebeği al avuçlarına, bir çiçeği kokla, çek havayı içine içine. Rabbinin eserleriyle dolsun için. Hiç, hiç çıkmasın yüreğinden.
Geçiyor su gibi, akıp gidiyor zaman, bitiyor bitmekte olan. Seriyor üstümüze yorgunluğu, fakat çekip atmalı üzerimizden ne var ne yoksa.
An oluyor ürperiyor kalbim, ürperdiğine de şükür diyorum. Ahir zamanın neresindeyiz diyorum. Sen de diyor musun? Ben neredeyim, ne yapmaktayım, nereye gitmekteyim? Yol gösteren yok deme, yola bak, yolu güzelleştirecek olanı gör... Demedi mi Rabbin, yaratılanların en üstünü sensin diye. İnsan, bir nisyandan ibaret. Unutuşun en hat safhasında yaşıyoruz kimi zaman. Her bir şeyi unut da, unutma Rabbini.
Dünyaya bakıyor gözler, bir yanda zalimin zulmü, öte yanda iyiliğin şefkatli yüzü. Bakıyorsun, hepsi eşref-i mahlukat mı diyorsun.
Dirilmeli yeniden, kardeş olmalı, el ele vermeli. Peki Habil mi Kabil mi? Hangi taraftasın?
Bizim kardeşliğimiz ilelebet baki olmalı, bu dar-ı dünya ise fani, fani olmalı.
Etiketler
Yazar Hakkında
Sema Aydoğan
Türk Dili ve Edebiyatı Öğretmeni Kitapsever Hislerini kağıtlara dökmeyi seven Hayata rağmen hayatı seven biri. Ankara🍀
Yorumlar