Araf
- Hülya Zengin
- 12 Oca 2019 - 14:01
- 1 dk okuma süresi
- -
- 0
Bütün bu serzenişlerim kime, neye doğrusu bende bilmiyorum. Ne için çabalıyorum, kim için bunca emek? Bir şeyler için birileri için çabalıyorum ama hep kendimleyim. Belkide diğer insanlar gibi kendimle olmayı yalnızlık gibi düşünmediğimden mutluyum da. Lakin şöyle bir şey var ki bir tarafta İslam bir tarafta nefsim ve ben 'araftayım.' İçim başka yerlerin türküsünü söylüyor ama içim o yolu seçmem için bana yetmiyor sanırım. Üzgünüm arafta olduğum için, hakka kavuşmanın en güzel yanı da bu zorluklardır belki de yahut bu benim nefsimin tesellisi mi? Üzgünüm çünkü ben arafı terketmek istiyorum. İçim de kalmış son üç, beş putu yıkmak istiyorum. Ben bu şerefe nail olursam araf, bilki sen cehennemden bile kötüsün. İnsanları bir iyiye bir kötüye sürükleyip duruyorsun. Araf sen kötüsün çünkü safını belli etmeyecek kadar riyakarsın. Araf sen kötüsün çünkü yalancı bir avutmasın, sahtekarsın, pazarlıkçısın... Allahım riyadan yalan avutmadan, sehtekarlıktan, pazarlıkçı ruhlardan sana sığınırım. Beni arafta koyma..
Etiketler
Yazar Hakkında
Hülya Zengin
“Uslûbun kimliğindir!”: Cemil Meriç
Yorumlar