Alnıma Düşen Gölge

Muhammed Balaban
14 Şub 2021 - 17:59

1 dk okuma süresi
-
0

Dünya gözüyle değil, gönül gözüyle göresim geldi.
Uzak uzak şehirleri niye kurmuş insanoğlu.
Dünya tek bir ülke olabilirdi, tek bir şehri olan.
Bir Mekke olsaydı ve sen Kabe'ye yakın bir yerde oturmuş olsaydın.
Her gün sokağından geçseydim, günde beş vakit...
Diyeceksin ki denizler var uçsuz bucaksız, kıtalar var birbirinden ayrı.
Ayrı düşmek baştan yazılmış dünya tarihine.
Her ayrı düşüş, gözden uzak kalıştır.
Gönülden uzak kalış, gözden düşüştür.

Ayrı düşüşlerin köyü olmuş bu dünya.
Tek bir şehir de olsaydı,
Ben yüce bir dağın ardında veya denizlerin ötesinde olurdum.
Arayıp bulman gerekirdi yine...
Sevda mekanların lâ-mekan oluşu değil midir zaten?
Sevda fersah fersah uzağı, bir nefeslik mesafe bilmek değil midir?
Bir gülün kokusu nasıl geliyorsa yakından,
Öyle yakından kokusunu almak değil midir?
Ayağına diken batsa, ben buradan bilirim.
Öyle saklamaya da çalışma
Ben senin içini bilirim.
Uzak düşmek değil bu yüzden bu kader
Farz et ki bir tırnak çiziğinin bıraktığı izim yüzünde.
Çünkü ruhun ruhumdan ayrılmış.
Çünkü görünene değil, alnıma düşen gölge;
Görünmeyen bir bağa hesapsız kitapsız boyun eğişimdir.