Edebiyat Şiir

Acziyet

  • 1 dk okuma süresi
  • -
  • 0
Acziyet

Kırgın gecenin koynunda,

Sendeleyen yıldızların ışığında,

Karanlığın en sert tokatında,

Usulca yüzümüze çarpan

Rüzgarın sesindeki

Bir nara gibi

Bir inilti gibi,

Bir nisyan gibi,

Bir ölünün 

Bükülmüş boynu gibi

Suskun,

Acziyeti üstüne sinen 

Biçareleriz..



Tek bir kelime 

Anlatabilir şimdi,

İçimin nehirlerinden akan

Bileklerimden sıkıca tutan

Ve o onulmaz

Ve o kıpırtısız hislerimizin

Vaveylasını.



Ne var ellerimde,

Ya senin ellerinde?


Bir hiç.

Evet yalnız bu kelam

Anlatıyor

Acziyetimizi

Yokluğun sınırlarında

Kol gezen 

Yaşamımızı.


Peki bu büyüklenmeler,

Bu her şeyin hakimi 

Olduğunu sanmanın

Ikiyüzlülüğü?

Bu kırmalar

Kırılmalar

Bu haysiyetsiz tavırların

Gölgelerimizdeki izdüşümü?


Katre katre dökülüyor mu

Gözlerinden yaşlar?


Dökülüyor mu hislerinden

Sefil ruhlarımızın sayesi?


Geçiyor geceden

Ruh-ı bikayd.

Geçiyor silik izler.


Varsın,

Yoksun.


Bir var,

Bir yoksun.


Göğe bak şimdi

Sor kendine


Nereden geliyor,

Nereye gidiyorsun???




Etiketler
acziyet aciz kelimeler edebiyat şiir insan Nisyan

Yazar Hakkında

Sema Aydoğan

Türk Dili ve Edebiyatı Öğretmeni Kitapsever Hislerini kağıtlara dökmeyi seven Hayata rağmen hayatı seven biri. Ankara🍀

Yorumlar

  • 0 Yorum
Ziyaretçi olarak yorum yapıyorsun, dilersen Giriş yap