Aciz Kul Naçiz Dua

Derya Altınyurt
16 Mar 2019 - 09:06

1 dk okuma süresi
-
0

Gözlerimin önünde bir görüntü. Kurşunlar yağıyor bir camiye. İçeride secde edenler… Bir cuma günü üstelik. Başlarda, gördüğümü bir bilgisayar oyunu sandım. Sanki bir simülasyonun içindeydim. Sonra fark ettim ki gerçek. Bir canlı yayın, bir terörist, bir otomatik tüfek… Devrilen Müslümanlar, bir ağaç gibi kökünden devrilen. Bastıra bastıra kazımak mı lazım yoksa silmek mi lazım zihinden?
Neler oluyor Allah’ım? Bu zillet çağında aklımızı nasıl koruyalım? Ağlasak, yalvarsak da çaresiziz ne yazık…
Ah Müslümanlar… Toplu bir uyanış olmuyor, elden bir şey gelmiyor. Sana sığındık Allah’ım…
Ne acı bir çağ. Ne zor imtihandayız. İçimiz yanıyor, sesimiz çıkmaz oldu. İki dakikalık haber geçişlerinde Müslümanların öldüğü haberleri, artık bir dizinin fragmanı kadar ilgimizi çekmiyor. Heyhat!!! Sana sığındık Allah’ım…
Gözlerden akan yaş, düşüncelerin engin dalgalarına karışıyor. Hesap çok çetin olacak biliyorum. Sana sığındık Allah’ım…
Artık herkes kendi bacağından asılıyor. İslam Devletleri nerede? Bizi yalnızlaştıranlara nasıl da hayran olmuşuz. Bu içine battığımız Stockholm sendromundan nasıl kurtulacağız? Sana sığındık Allah’ım…
Her yer olmuş yalan dolan. Güvenecek kim kalmış şu aptalca yaşadığımız sosyal hayatımızda. O övündüğümüz geniş çevremizde kaç kişi var Allah kelamı eden? Gülünç değil, hüzünlü, ağlamaklı… Yalnız kaldık… Sana sığındık Allah’ım…
Uyandır bizi, sars hepimizi… Medet Allahım…