Acil Can Aranıyor

Çoktan boy verdi lâleler
Takılmış soğuk düşüncelerin ayazına.
Baharı karakış korkusunda
Kızaran ufkun solgun düşlerinde
Umut ekmeğini denizlere böldü
Gümüşî telaşlı ürperen rızkı
Birileri birilerine okuyup üflemeli

Kimsesizlerin yorgun akşamları
Umudun fakirleşen deminde
Köprülerden küheylanları geçirmeli
Taşan dereler dalgın serzenişte
Bir bardak çayın avutan yârenliğine
Yârinden, yâreninden kaçan kaçana
Birileri birilerine okuyup üflemeli

Şah damarın bitmeyen ölü hikayesi
Kesik kesik soluyan gururun son nefesi
Kulağının kodesinde hapsolmuş gardiyan
Birileri birilerine acilen can vermeli
Kim kararttı aydınlık sokaklarını?

Gözlerini sakladı yârinden, yâreninden
Uzayan perçemlerine aşklar düştü
Güne küstü tez elden geceyle barıştı
Yoruldu yorulmak istemezken
Tökezleyen adımlarla yoruldu
Birileri birilerine acilen can vermeli
Kim kararttı aydınlık düşlerini?

Toprağını aldı koynunda sakladı
Ömür dediğin bir avuç toprak nefesi
Kıvrıldı sinsi yılanlar al otağına
Dolandı akbabalar yenik bahtında
Kim o akbabalar, eşkıyâlar mı, kan hânesinde?
Birileri birilerine acilen kan vermeli.
Kim karattı aydınlık yüzlerini?

Kör bıçağı kesemedi gök adağını,
Avazı mahçup boşluğa düştü kıvılcımları
Bir aynaya bakakaldı derin gece mavisi
Pırıldıyordu yüreği gümüşî mehtabı
Birileri birilerine acilen can vermeli.
Kim gizledi dolunayını bulutların arkasına?

Bedelini ödedi acemi duruşlarda
Yumruk yumruğa kalleş dostluğun
Kaydı ellerinden bozgun düşler
İçinde her yer çekilen yalnızlıktı
Sığamadı hüzün yürekli geceye
Uzaklar duydu gizlenen adasını
Birileri birilerine acilen can vermeli
Kim gizledi âfıtâbını güvercin kursağına?

Aylar ayları kovalarken
Eriyen buzlar aktı avuç içlerine
Kader çizgisi inceldi ayasında
Kaderin gaybını sürdü gözlerine
Birileri birilerine acilen can vermeli
Birileri birilerine okuyup üflemeli
Yitiyor azalan yaşam nefesleri…